மகிழ்ச்சியான தானம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். மாறன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் அவனது குடும்பம் மிகவும் ஏழ்மையானது. ஒரு நாள், மாறனின் அம்மா சமையலுக்குத் தேவையான அரிசியை வாங்க பணம் இல்லை என்று வருத்தப்பட்டார். மாறன் தன் கையில் இருந்த ஒரு சிறிய உண்டியலை உடைத்தான். அதில் ஒரு சில காசுகள் மட்டுமே இருந்தன. மாறன் அந்தப் பணத்துடன் சந்தைக்குச் சென்றான். வழியில், ஒரு முதியவர் தாகத்தால் தவிப்பதைக் கண்டான். மாறன் அந்தப் பணத்தில் ஒரு சிறிய தண்ணீர் பாட்டிலை வாங்கி அவருக்குக் கொடுத்தான். அந்த முதியவர் புன்னகையுடன், 'தம்பி, உன் இதயம் பெரியது!' என்று வாழ்த்தினார். அந்தப் புன்னகையைப் பார்த்ததும் மாறனுக்குள் ஒரு பெரிய மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது. அவன் மீதமுள்ள பணத்தில் அம்மாவுக்குத் தேவையான அரிசியையும் வாங்கினான். தான் கேட்டது அல்லது தான் வைத்திருந்தது மிகக் குறைவாக இருந்தாலும், மற்றவர்களுக்குத் தரும்போது ஏற்படும் அந்தத் திருப்தியும், எந்தவிதமான மனக்கசப்பும் இல்லாமல் கிடைக்கும் உதவியும் மாறனுக்குப் பெரும் இன்பத்தைத் தந்தது. பணத்திற்காகத் தவித்த அந்தத் தருணத்தில், பிறருக்குக் கொடுத்துப் பெற்ற அந்தப் புன்னகை, அவனுக்குப் பெரும் நிம்மதியைத் தந்தது.