கரிகாலனின் கனவு மற்றும் உண்மையான முயற்சி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கரிகாலன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தன் தந்தை விட்டுச் சென்ற சிறிய நிலத்தை வைத்து விவசாயம் செய்ய ஆசை இருந்தது. ஆனால், அதற்குத் தேவையான விதைகள் மற்றும் கருவிகளை வாங்க அவனிடம் பணம் இல்லை. கரிகாலன் ஒரு குறுக்கு வழியைப் பற்றி யோசித்தான். 'ஏன் மற்றவர்களிடம் பிச்சை எடுத்து அல்லது உதவி கேட்டு எளிதாகப் பணம் பெறக்கூடாது?' என்று அவன் நினைத்தான். ஒரு நாள், ஊர் திருவிழாவின் போது, கையில் ஒரு சிறிய கிண்ணத்துடன் நின்று மற்றவர்களிடம் பணம் கேட்டான். ஆரம்பத்தில் சிலரும் அவனுக்குப் பணம் கொடுத்தனர். கரிகாலனுக்கு அது மிகவும் எளிதாகத் தெரிந்தது. 'வேலை செய்யத் தேவையில்லை, கேட்டால் போதும்!' என்று அவன் நினைத்துக்கொண்டே இருந்தான். ஆனால், அடுத்த நாள் ஊர் பெரியவர் ஒருவரிடம் அவன் உதவி கேட்டபோது, அந்த பெரியவர் அவனுக்குப் பணம் கொடுக்கவில்லை. மாறாக, 'உழைப்பால் வரும் பொருளே நிலைக்கும், பிறரிடம் கேட்பது ஒரு பலவீனமான படகு போன்றது; அது நிராகரிப்பு எனும் பாறையில் மோதும் போது உடைந்துவிடும்' என்று அறிவுரை கூறினார். கரிகாலன் அன்று வெட்கப்பட்டுத் தலைகுனிந்தான். மற்றவர்கள் கொடுக்க மறுக்கும்போது, அவனிடம் இருந்த அந்தத் தற்காலிகமான பணம் மற்றும் அந்தத் தவறான நம்பிக்கை இரண்டும் காணாமல் போனது. அன்று முதல், கரிகாலன் பிச்சை எடுப்பதைத் தவிர்த்து, கடினமாக உழைத்துத் தன் நிலத்தில் விவசாயம் செய்யத் தொடங்கினான். அவன் வியர்வை சிந்த உழைத்ததால், அவனது பயிர்கள் செழித்து வளர்ந்தன. அவன் கற்ற பாடம் அவனுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் உதவியது.