பெருமையின் நிழல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். கதிர் எப்போதும் மற்றவர்களை விடத் தான் சிறந்தவன் என்று நினைக்காமல், மிகவும் நேர்மையானவனாக இருந்தான். ஒருநாள், அவன் தனது நண்பன் ரவிடம் ஒரு சிறிய தவறு நடப்பதைக் கண்டான். ரவி, ஒரு பழக்கடையில் தவறுதலாகக் கூடுதல் பழங்களை எடுத்துச் சென்றுவிட்டு, அதைச் சொல்லாமல் மறைத்துவிட்டான். இதைக்கண்ட கதிர், 'நான் எவ்வளவு நல்லவன்!' என்று தன் மனதிற்குள் பெருமைப்பட்டான். அவன் ரவியின் செயலைத் தரம் தாழ்ந்ததாகக் கருதி, தன்னை ஒரு உயர்ந்த மனிதனாகப் பார்க்கத் தொடங்கினான். ஆனால், அவனது தாத்தா இதைக்கண்டு சிரித்தார். 'கதிர், ஒருவன் செய்யும் தவறைப் பார்த்து நீ உன்னைத் தூக்கிக் காட்டுவது சரியா? நீ உண்மையிலேயே உயர்ந்தவன் என்றால், அவன் தவறு செய்தபோது அவனுக்குத் திருத்திக் கொடுக்க முயல வேண்டும், அவனைப் பார்த்துத் தலைக்கனம் கொள்ளக் கூடாது' என்றார். கதிர் தன் தவறை உணர்ந்தான். அவன் ரவியின் மோசமான குணத்தைப் பார்த்துத் தன்னைத் தற்பெருமை கொள்ளாமல், ரவிக்குச் சரியான வழியைக் காட்டத் தொடங்கினான்.