ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் அவனுக்கு ஒரு கெட்ட பழக்கம் இருந்தது; மற்றவர்கள் சொல்லும் ரகசியங்களை உடனே மற்றவர்களிடம் சொல்லிவிடுவான்.
ஒரு நாள், அவனது நண்பன் முகிலன் மிகவும் வருத்தத்துடன் வந்தான். 'கவின், நான் என் அம்மாவிடம் ஒரு சிறிய தவறு செய்துவிட்டேன் என்று யாரிடமும் சொல்லாதே, தயவுசெய்து இது நம்மிடையே மட்டும் இருக்கட்டும்' என்று ரகசியமாகச் சொன்னான். கவின், 'நிச்சயமாக முகிலா!' என்று உறுதியளித்தான்.
ஆனால், அடுத்த நாள் பள்ளிக்குச் சென்றதும், கவினின் மனதில் அந்த ரகசியம் ஒரு மேளத்தைப் போல சத்தமாக அடிக்கத் தொடங்கியது. அவன் முகிலனிடம் சொன்னதை மற்ற மாணவர்களிடம் சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை. 'முகிலன் என்ன செய்தான் தெரியுமா?' என்று அவன் ஆரம்பிக்கவே, அந்த ரகசியம் ஊரையே அறியும் அளவுக்குப் பரவியது.
மறுநாள் முகிலன் பள்ளிக்கு வரவில்லை. அவன் மிகவும் வெட்கப்பட்டு, நண்பர்களிடையே தனிமையாக உணர்ந்தான். கவின் தன் தவறை உணர்ந்தான். அவன் செய்த செயலால் முகிலனின் நம்பிக்கை உடைந்துவிட்டது. கவின் மன்னிப்பு கேட்டான், ஆனால் அந்தத் தழும்பை ஆற்ற முடியவில்லை. ஒரு ரகசியத்தை மற்றவர்களிடம் சொல்வது, ஒரு மேளத்தை அடித்து ஊரையே எழுப்புவதற்குச் சமம் என்பதை அவன் அன்று உணர்ந்தான்.
