ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளமாறன் மற்றும் நிலா என்ற இருவர் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்கள் இருவரும் சிறுவயதிலிருந்தே சிறந்த நண்பர்கள். ஆனால், வளர வளர அவர்களின் நட்பு ஒரு மெல்லிய காதலாக மாறியது. அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தால் கண்கள் பேசும், ஆனால் வார்த்தைகள் மௌனமாக இருக்கும். இளமாறன் நிலாவிற்குப் பிடித்தமான மலர்களைக் கொண்டு வருவான், நிலா அவனுக்காகச் சுவையான உணவுகளைத் தயாரித்து வைப்பாள். ஆனால், ஊர் மக்கள் இதைப் பற்றித் தெரியவில்லை.
ஒரு நாள், இளமாறன் ஒரு முடிவெடுத்தான். 'நாம் ஏன் இந்தத் tìnhை மறைத்து வைத்திருக்கிறோம்? ஊரே நம் அன்பைப் பற்றித் தெரிந்தால், நம் உறவு இன்னும் உறுதியாகும்' என்று நிலாவிடம் கூறினான். நிலா தயங்கினாள், ஆனால் அவளது மனமும் இதையே விரும்பியது. அவர்கள் இருவரும் ஊர் திருவிழாவில், ஒருவருக்கொருவர் அன்பை வெளிப்படுத்தும் சிறு செய்கைகளைச் செய்தனர். மெல்ல மெல்ல, ஊர் மக்கள் இவர்களின் பார்வையும், கனிவான பேச்சையும் கவனித்தனர். அடுத்த சில நாட்களில், ஊர் முழுக்க 'இளமாறனும் நிலாவும் இணைந்திருக்கிறார்கள்' என்ற செய்தி பரவியது. அந்தச் செய்தி பரவியதும், அவர்களுக்குப் பெரிய பயம் எதுவும் ஏற்படவில்லை; மாறாக, அந்தப் புகழ் அவர்களுக்கு ஒரு அங்கீகாரத்தைப் போலத் தெரிந்தது. ஒரு விஷயம் ஊரறிந்த செய்தியாக மாறும்போது, அது ஏற்கனவே கிடைத்துவிட்டதைப் போன்ற திருப்தியைத் தருகிறது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர்.
