பிரிவின் வலி

ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளமாறனும் நிலாவும் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்கள் இருவரும் எப்போதும் இணைந்தே இருப்பார்கள். இளமாறன் ஒரு சிற்பி, நிலா அவனது படைப்புகளுக்கு உயிர் கொடுக்கும் ஓவியக்கலைஞர். ஒருமுறை, இளமாறன் தனது திறமையை உலகிற்கு காட்ட ஒரு பெரிய நகரத்திற்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. கிளம்பும் தருணத்தில், நிலாவின் கண்கள் கலங்கின. இளமாறன் அவளிடம், 'நான் விரைவில் திரும்பி வந்துவிடுவேன், கவலைப்படாதே' என்று தைரியம் கூறினான். ஆனால், அவன் கிளம்பும் போது அவனது வார்த்தைகள் நிலாவிற்கு மருந்தாக இல்லை. அவன் அருகில் நின்றுகொண்டு, 'நான் போகிறேன்' என்று சொல்லும் அந்தச் சில நொடிகள், அவனது பிரிவை அவளுக்கு மிகக் கடினமாக உணரச் செய்தன. அவன் அங்கிருக்க முடியும், ஆனால் அவன் பிரிந்து செல்வதைப் பற்றிப் பேசும் போது, அவனது அருகாமை அவளுக்குப் பெரும் துயரத்தைத் தந்தது. நிலா உணர்ந்தது என்னவென்றால், ஒருவன் அருகில் இருக்கும்போது அவன் பிரிவைப் பற்றிப் பேசுவது, அந்தப் பிரிவை இன்னும் வலிமையாக்குகிறது என்பதே.