இரு பக்கமும் சமமான அன்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் நிலா என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தனர். கதிர் ஒரு சிறந்த சிற்பி, நிலா அவருக்குத் துணையாக இருந்து வீட்டைப் பார்த்துக் கொள்வாள். ஒருமுறை, கதிர் ஒரு பெரிய திருவிழாவிற்காக ஒரு அழகான மரச் சிலையினைச் செதுக்கத் தொடங்கினான். அவன் தன் முழு கவனத்தையும் அந்தச் சிலையிலேயே வைத்தான். வேலையில் மூழ்கியிருந்ததால், நிலா சொல்வதைக் கேட்கவில்லை, அவளது தேவைகளை அவன் கவனிக்கவில்லை. நிலா தனிமையில் வாடினாள். கதிர் சிலைய finished செய்தவுடன் மகிழ்ச்சியாக இருந்தான், ஆனால் நிலாவின் முகத்தில் சோகம் இருந்தது. கதிர் இதைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. ஒரு நாள், கதிர் ஒரு கனவடி de பார்த்தான். அவன் ஒரு கனக்கடியைத் (Kaavadi) தூக்கிக் கொண்டு போவது போலக் கனவு கண்டான். அந்தத் தூக்குவண்டியின் ஒரு பக்கம் மட்டும் கனமாக இருந்தால், அவனது தோள் வலிக்கத் தொடங்கியது. ஆனால், இரண்டு பக்கமும் சமமான எடையுடன் இருந்தபோது, அவனால் சுலபமாக நடக்க முடிந்தது. அப்போதுதான் கதிர் உணர்ந்தான்: அன்பு என்பது ஒரு பக்கம் மட்டும் இருக்கக் கூடாது. அவன் நிலாவிடம் சென்று, அவளது அன்பையும், அவளது உணர்வுகளையும் மதிக்கத் தொடங்கினான். இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் அன்பைப் பகிர்ந்து கொண்டபோது, அவர்களின் வாழ்க்கை ஒரு அழகான இசை போல மாறியது.