அன்பின் மெல்லிய கோபம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோவும் நிலாவும் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்கள் இருவரும் திருமணமான புதிது. ஒரு மாலை நேரத்தில், நிலா தோட்டத்தில் பூக்களுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றிக் கொண்டிருந்தாள். இளங்கோ தூரத்தில் நின்று அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் வேலை செய்வதையும், அவளது முகத்தில் தெரிந்த புன்னகையையும் ரசித்துக் கொண்டே, அவள் எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறாள் என்று அவன் மனதிற்குள் வியந்து பார்த்தான். அவன் கண்கள் அவளது அழகில் மூழ்கிப் போயிருந்தன. ஆனால், திடீரென்று நிலா அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளது முகத்தில் ஒரு சிறு கோபம் தெரிந்தது. அவள் அருகில் வந்து, 'என்ன இளங்கோ, என்னையே இப்படித் தீவிரமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்களா? உங்கள் மனதில் என்ன எண்ணம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது? யாரைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டே என்னை இப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?' என்று செல்லக் கோபத்துடன் கேட்டாள். அவளது இந்தச் செல்லக் கோபம் இளங்கோவைச் சிரிக்க வைத்தது. அவன் அவளது அழகை ரசிப்பதைக் கண்டு அவள் வருத்தப்படவில்லை, மாறாகத் தன் மீது அவன் வைத்திருக்கும் காதலால் அவள் ஒருவிதமான சங்கடமான மகிழ்ச்சியில் இருந்தாள். இறுதியில், இருவரும் சிரித்துக் கொண்டே அந்த மாலை நேரத்தைக் கழித்தனர்.