ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் மற்றும் நிலா என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களுக்குள் எப்போதும் சிறு சிறு கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்படும். ஒரு நாள், நிலா ஒரு சிறிய விஷயத்திற்காகக் கோபப்பட்டு, கவினிடம் பேசாமல் மூடிக்கொண்டாள். கவின் வருத்தமடைந்தான், ஆனால் அவன் கோபப்படவில்லை. அவன் மென்மையாக அவளிடம் பேச முயன்றான், ஆனால் நிலா தன் பிடிவாதத்தில் உறுதியாக இருந்தாள்.
சில மணிநேரங்கள் கழித்து, நிலாவுக்குப் பசியும் சோர்வும் ஏற்பட்டது. அப்போது கவின், அவளுக்குப் பிடித்தமான சுடச்சுட உணவைச் சமைத்து, அவள் அருகில் அமைதியாகக் கொண்டு வந்தான். அவனது அன்பான பார்வையும், மன்னிப்பு கேட்கும் பாங்கும் நிலாவின் கோபத்தை மெல்ல மெல்லக் கரைத்தது. அவள் தன் தவறை உணர்ந்து, கவினிடம் மன்னிப்பு கேட்டு அவனைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டாள். அவர்கள் மீண்டும் மகிழ்ச்சியாகப் பேசத் தொடங்கினர்.
அப்போது அங்கிருந்த பெரியவர் சொன்னார், 'கோபத்தில் தோற்பது தோல்வியல்ல; அந்த கோபத்தை அன்பால் வெல்வதே உண்மையான வெற்றி.' நிலாவின் கோபம் கவினிடம் தோற்றுப் போனது, ஆனால் அது அவர்களின் அன்பை இன்னும் பலப்படுத்தியது.
