ഒരു മനോഹരമായ തോട്ടത്തിൽ മണി എന്ന പൂനയും സോമു എന്ന കുരങ്ങനും താമസിച്ചിരുന്നു. മണി വളരെ ശാന്തസ്വഭാവക്കാരിയായിരുന്നു, എന്നാൽ സോമു എപ്പോഴും പുതിയ വഴികൾ തേടുന്ന ബുദ്ധിമാനായ കുരങ്ങനായിരുന്നു.
ഒരു വൈകുന്നേരം, തോട്ടത്തിലെ അടുപ്പിൽ ഒരു വലിയ ബദാം കഷ്ണം ഇരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. അത് കണ്ടപ്പോൾ സോമുവിന് അത് കഴിക്കാൻ വലിയ ആഗ്രഹം തോന്നി. പക്ഷേ, അത് തീയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് ആർക്കും തൊടാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
സോമു ഒരു തന്ത്രം മെനഞ്ഞു. അവൻ മണിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു, "മണി, നീയാണ് ഈ തോട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും ധീരയായ ജീവി! നിന്റെ കാലുകൾ എത്ര ശക്തമാണ്! ആ ചൂടുള്ള ബദാം തൊടാതെ എടുക്കാൻ നിനക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ."
തന്റെ ധീരതയിൽ അഭിമാനിച്ച മണി അടുപ്പത്തിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. തീയുടെ ചൂട് അവളുടെ പാദങ്ങളെ പൊള്ളിച്ചു. വേദന കൊണ്ട് അവൾ പിടഞ്ഞു, എങ്കിലും സോമു അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. "ഇനിയും കുറച്ചു കൂടി മാത്രം മണി! നീ ഒരു വീരങ്കനയാണ്!"
ഒടുവിൽ, വേദന സഹിച്ചുകൊണ്ട് മണി ആ ബദാം പുറത്തേക്ക് തട്ടി. അത് നിലത്തു വീണ ഉടനെ സോമു ഓടിച്ചെന്ന് അത് കടിച്ചെടുത്തു കഴിച്ചു. താൻ ചതിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ മണി, അമിതമായ പുകഴ്ത്തലുകൾക്ക് പിന്നിൽ സ്വാർത്ഥതയുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
അനാവശ്യമായി പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കുന്നവരുടെ വാക്കുകളിൽ വീഴാതിരിക്കുക.
