സമാധാനപരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അരുൺ എന്ന ദയയുള്ള ഒരു കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ കാണിക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഒരു ദിവസം, തന്റെ പാടത്ത് വിത്തുകൾ പാകിയ ശേഷം അരുൺ വിശ്രമിക്കാനായി ഒരു മരത്തണലിൽ ഇരുന്നു.
അടുത്തുള്ള ഒരു വലിയ മരത്തിൽ കുറച്ച് മൂങ്ങകൾ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അരുൺ കണ്ണടച്ച സമയം നോക്കി അവ താഴേക്ക് പറന്നിറങ്ങി. അദ്ദേഹം പാകിയ വിത്തുകൾ ആ മൂങ്ങകൾ തിന്നാൻ തുടങ്ങി.
ഇതുകണ്ട അരുൺ സങ്കടപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം തന്റെ കയ്യിലുള്ള ഒരു ചെറിയ വടി ഉപയോഗിച്ച് അവയെ ഓടിക്കよう ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ മൂങ്ങകൾക്ക് പേടി തോന്നിയില്ല. അദ്ദേഹം വെറുമൊരു വടി മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അവ വിത്തുകൾ തിന്നുന്നത് തുടർന്നു.
ക്ഷമ നശിച്ച അരുൺ, തന്റെ വിത്തുകൾ സംരക്ഷിക്കാൻ ഒരു കനത്ത കല്ല് എടുത്തു. അദ്ദേഹം ആ കല്ല് എറിഞ്ഞപ്പോൾ, അത് ഒരു മൂങ്ങയുടെ മേൽ ശക്തമായി പതിച്ചു. മറ്റ് മൂങ്ങകൾ ഭയന്ന് പറന്നുപോയി. തന്റെ ദയ എങ്ങനെയാണ് അമിതമായ കോപമായി മാറിയതെന്ന് അരുൺ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തന്റെ ജോലിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ കൃത്യമായ കർക്കശത ആവശ്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.
Moral
കടമ നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ അമിതമായ ദയ അപകടകരമായേക്കാം.
