പണ്ട് പണ്ട്, വിക്രമൻ എന്ന ശക്തനായ ഒരു രാജാവ് ഭരിച്ചിരുന്ന വലിയൊരു രാജ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് നിരവധി ഉപദേശകരുണ്ടായിരുന്നു. അവർ എപ്പോഴും രാജാവിനോട് വളരെ ബഹുമാനത്തോടെയും വിനയത്തോടെയും പെരുമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം രാജാവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയം തോന്നി. 'എന്റെ ഉപദേശകർ എന്നെയും എന്റെ രാജ്യത്തെയും ശരിക്കും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ എന്റെ അധികാരത്തെ മാത്രമാണോ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?'
ഇത് പരിശോധിക്കാൻ രാജാവ് ഒരു പദ്ധതിയൊരുക്കി. ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം തന്റെ ഉപദേശകരെയും കൂട്ടി ഒരു വലിയ കാട്ടിലൂടെ യാത്ര തിരിച്ചു. കാട് വളരെ ഇരുണ്ടതും അപകടം നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു. "എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കണം, ഈ കാട് വളരെ അപകടകാരിയാണ്," രാജാവ് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ഒരു പാറക്കൂട്ടത്തിന് സമീപം വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, രാജാവ് മനഃപൂർവ്വം തന്റെ സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു സഞ്ചി നിലത്തു ഇട്ടതാക്കി. സഞ്ചി പൊട്ടി നാണയങ്ങളെല്ലാം കാട്ടിൽ ചിതറി വീണു. "അയ്യോ! എന്റെ സ്വർണ്ണപ്പൊതി താഴെ വീണുപോയല്ലോ! നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ അത് എടുക്കാം," എന്ന് രാജാവ് പറഞ്ഞു.
ഉടനെ തന്നെ മറ്റ് ഉപദേശകരെല്ലാം സ്വർണ്ണത്തിനായി ഓടിച്ചെന്നു. അവർ രാജാവിനെ മറന്ന് ഓരോ നാണയങ്ങളായി ശേഖരിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ സോമൻ എന്ന ഒരു ഉപദേശകൻ മാത്രം അവിടെ അനങ്ങാതെ രാജാവിനോടൊപ്പം നിന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു നാണയം പോലും എടുത്തില്ല.
"സോമാ, നീ എന്തിനാണ് സ്വർണ്ണം എടുക്കാത്തത്?" രാജാവ് ചോദിച്ചു.
സോമൻ പറഞ്ഞു, "പ്രഭോ, ഈ കാട്ടിൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും അപകടം സംഭവിക്കാം. നിങ്ങളുടെ സുരക്ഷയാണ് എനിക്ക് വലുത്. സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ പ്രധാനം നിങ്ങളുടെ ജീവനാണ്."
രാജാവിന് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി. മറ്റുള്ളവർ സ്വർണ്ണത്തിന് പിന്നാലെ പോയപ്പോൾ, സോമൻ തന്റെ സുരക്ഷയ്ക്ക് മുൻഗണന നൽകി. രാജാവ് സോമനെ തന്റെ പ്രധാന ഉപദേശകനായി നിയമിച്ചു.
Moral
സ്വാർത്ഥതയില്ലാത്ത വിശ്വസ്തതയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ഗുണം.
