വിശാലമായ ഒരു വനത്തിന്റെ അരികിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ കരി Calan എന്ന കഠിനാധ്വാനിയായ ഒരു കരടി താമസിച്ചിരുന്നു. തന്റെ കുടുംബത്തിന് നല്ലൊരു ഗുഹയും ധാരാളം ഭക്ഷണവും നൽകുക എന്നതായിരുന്നു കരി Calan-ന്റെ ലക്ഷ്യം. ഓരോ ദിവസവും പുലർച്ചെ മുതൽ സന്ധ്യ വരെ അവൻ കാട്ടിലെത്തി തേനും പഴങ്ങളും ശേഖരിക്കാൻ കഠിനമായി പരിശ്രമിച്ചു.
വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കരി Calan വളരെ സമ്പന്നനായി മാറി. എന്നാൽ, സമ്പാദിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ തന്റെ മക്കളായ കുറ്റിയും പപ്പനും നൽകേണ്ട സ്നേഹം നൽകാൻ മറന്നുപോയി. അവർ കളിക്കാൻ വരുമ്പോൾ, 'എനിക്ക് ഇപ്പോൾ സമയമില്ല, ഞാൻ വളരെ തളർന്നിരിക്കുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ മാറിനിൽക്കും.
ഒരു ദിവസം, കരി Calan-ന്റെ ഉടമസ്ഥനായ വലിയ ആന തന്റെ കുഞ്ഞായ ആനയെയും കൂട്ടി അവനെ കാണാൻ വന്നു. ആ കുട്ടി ആന കരി Calan-ന്റെ കാലിനടുത്ത് വന്ന് സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ആ കുഞ്ഞിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ കരി Calan-ന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ വേദന തോന്നി. താൻ സമ്പാദിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഉപരിയായി, തന്റെ മക്കൾക്കൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അന്ന് വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ, തന്റെ മക്കൾ വളർന്നു വലുതായെന്ന് അവൻ കണ്ടു. അവർക്ക് ഇപ്പോൾ അവനോടൊപ്പം കളിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. 'അച്ഛാ, നിങ്ങൾ എപ്പോഴും ജോലിയിലാണ്, ഞങ്ങൾക്ക് സമയം തരാറില്ലല്ലോ' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് കരി Calan മനസ്സിലാക്കിയത്, പണം കൊണ്ട് മാത്രം കുടുംബത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്. സ്നേഹവും സമയവുമാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യം എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
പണത്തേക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതാണ് പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കായുള്ള സമയവും സ്നേഹവും.
