നീലമല വനം വളരെ ശാന്തമായ ഒരു സ്ഥലമായിരുന്നു. ആ വനത്തിന്റെ രാജാവായിരുന്നു വിക്രം എന്ന സിംഹം. വിക്രം കരുത്തൻ മാത്രമായിരുന്നില്ല, നീതിമാനായ ഒരു ഭരണാധികാരി കൂടിയായിരുന്നു. ചെറിയ മൃഗങ്ങളെപ്പോലും അദ്ദേഹം സ്നേഹത്തോടെ സംരക്ഷിച്ചു.
എന്നാൽ, ആ വനത്തിൽ പല്ലവൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വലിയ കരടി ഉണ്ടായിരുന്നു. പല്ലവന് വലിയ കരുത്തുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് വലിയ അഹങ്കാരവുമുണ്ടായിരുന്നു. താൻ മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ വലുതാണെന്ന് കരുതി അവൻ മുയലിനോടും മാൻകുട്ടിയോടും കുരങ്ങന്മാരോടും വളരെ മോശമായാണ് പെരുമാറിയിരുന്നത്. പല്ലവന്റെ ഈ സ്വഭാവം കാരണം മറ്റ് മൃഗങ്ങൾ അവനെ ഭയന്നു അകന്നു നിന്നു.
ഒടുവിൽ, മുയലും മാനും ചേർന്ന് രാജാവിനോട് പരാതിപ്പെട്ടു. "മഹാരാജാവേ, പല്ലവൻ ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും കളിയാക്കുകയും ഭയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് തുടർന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഈ വനത്തിൽ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല."
സിംഹരാജാവ് പല്ലവനെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. പല്ലവൻ ആദ്യം വാദിച്ചെങ്കിലും, വിക്രം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു, "പല്ലവാ, കരുത്ത് എന്നത് മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനാണ്, ഉപദ്രവിക്കാനല്ല. നീ മറ്റുള്ളവരെ ബഹുമാനിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് ഈ വനത്തിൽ സ്ഥാനമില്ല."
പല്ലവൻ തന്റെ തെറ്റ് തിരുത്താമെന്ന് വാക്ക് നൽകി.
പല്ലവൻ ശരിക്കും മാറിയോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ രാജാവ് ഒരു കുരങ്ങനെ അയച്ചു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, പല്ലവൻ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, മുയലും മാനും വന്ന് വലിയ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി അവനെ പേടിപ്പിച്ചു. പേടിച്ചുപോയ പല്ലവൻ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പഴങ്ങൾ താഴെയിട്ടു. ഇത് കണ്ട് അവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിപ്പോയി.
അപ്പോൾ രാജാവ് അവിടെയെത്തി. പല്ലവൻ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു, "രാജാവേ, ഞാൻ സമാധാനമായിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവർ എന്നെ ശല്യം ചെയ്യുന്നു."
വിക്രം ആ മൃഗങ്ങളോട് പറഞ്ഞു, "പല്ലവൻ മാറിയിരിക്കുന്നു. ഒരാൾ നന്നാകാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവരെ കളിയാക്കുന്നത് തെറ്റാണ്. നിങ്ങൾ മാറിയില്ലെങ്കിൽ ഈ വനത്തിൽ നിന്ന് പോകേണ്ടി വരും."
അവർ പശ്ചാത്തപിച്ചു. പല്ലവൻ രാജാവിനെ തന്റെ ഗുരുവായാണ് കണ്ടത്. അന്നുമുതൽ പല്ലവൻ എല്ലാവരോടും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറി.
Moral
മറ്റുള്ളവരെ ബഹുമാനിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ കരുത്ത്.