തിളങ്ങുന്ന ഒരു തടാകത്തിനരികിലുള്ള മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്നൊരു മീൻപിടുത്തക്കാരൻ താമസിച്ചിരുന്നു. കവി വളരെ ശാന്തനും സംതൃപ്തനുമായ ഒരാളായിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ മായയ്ക്ക് എപ്പോഴും കൂടുതൽ വേണമെന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നു. കവി എത്ര വലിയ കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നാലും മായയ്ക്ക് അത് മതിയാകില്ല.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ കവി വലയിടുമ്പോൾ അതിൽ ഒരു സ്വർണ്ണമത്സ്യം കുടുങ്ങി. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, ആ മത്സ്യം സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി! 'ദയവായി എന്നെ വിട്ടയക്കൂ കവി, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ നല്ലൊരു സുഹൃത്താകാം,' മത്സ്യം അപേക്ഷിച്ചു. കവിക്ക് ആ മത്സ്യത്തോട് സഹതാപം തോന്നി, അദ്ദേഹം അതിനെ വെള്ളത്തിലേക്ക് തന്നെ വിട്ടു.
ഇക്കാര്യം മായയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. 'നിങ്ങൾ ഒരു വിഡ്ഢിയാണ്! ആ മാന്ത്രിക മത്സ്യത്തോട് ഒരു വലിയ വീട് ചോദിക്കാമായിരുന്നില്ലേ?' അവൾ ചോദിച്ചു. സങ്കടത്തോടെ കവി വീണ്ടും തടാകത്തിനരികിൽ പോയി. സ്വർണ്ണമത്സ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും അവർക്കായി ഒരു മനോഹരമായ വീട് നൽകുകയും ചെയ്തു.
പക്ഷേ മായയുടെ അത്യാഗ്രഹം അവിടെ അവസാനിച്ചില്ല. 'എനിക്ക് ഒരു കൊട്ടാരം വേണം!' എന്ന് അവൾ വാശിപിടിച്ചു. കവി വീണ്ടും മീനിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു, മീൻ അവർക്കായി ഒരു വലിയ കൊട്ടാരം നൽകി. എന്നാൽ മായയുടെ ആഗ്രഹം ഇനിയും കൂടി. 'നമുക്ക് മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ പറക്കുന്ന ഒരു കൊട്ടാരം വേണം!' എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.
കവി വിഷമത്തോടെ മീനിനോട് ആ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു. മീൻ അത് സാധിച്ചു കൊടുത്തു. പക്ഷേ വീട്ടിലെത്തിയ കവി കണ്ടത് ശൂന്യമായ ഒരു സ്ഥലമാണ്! മായയുടെ അത്യാഗ്രഹം കാരണം ആ കൊട്ടാരം മേഘങ്ങളിലേക്ക് പറന്നുപോയിരിക്കുന്നു. ഭയന്നുപോയ മായ തന്റെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
കവി വീണ്ടും തടാകത്തിൽ പോയി പറഞ്ഞു, 'എനിക്ക് കൊട്ടാരങ്ങളൊന്നും വേണ്ട, എന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് സമാധാനവും സന്തോഷവും നൽകിയാൽ മതി.' മീൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു മാന്ത്രിക വിദ്യ പ്രയോഗിച്ചു. അവരുടെ പഴയ ചെറിയ വീട് തിരിച്ചുവന്നു. മായ ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനാണ്, അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ സംതൃപ്തിയുണ്ട്.
Moral
അത്യാഗ്രഹം നാശത്തിന് കാരണമാകുന്നു; ഉള്ളതുകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുക എന്നതാണ് സന്തോഷത്തിന്റെ രഹസ്യം.
