പണ്ട് പണ്ട്, ഒരു വലിയ വനത്തിൽ എല്ലാ മൃഗങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സ്രഷ്ടാവ് ഓരോ മൃഗത്തിനും അനുയോജ്യമായ ഭക്ഷണം നൽകിയിരുന്നു. കുരങ്ങന്മാർക്ക് മരങ്ങളിലെ മധുരമുള്ള പഴങ്ങളും, ഒട്ടകപ്പക്ഷികൾക്ക് താഴെയുള്ള ഇലകളും ഭക്ഷണമായി ലഭിച്ചു.
എന്നാൽ, ഒട്ടകപ്പക്ഷിയുടെ മനസ്സിൽ വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. 'ഈ ഇലകൾ കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ആ പഴങ്ങൾ കഴിക്കുന്നതാണ്!' എന്ന് അത് എപ്പോഴും ചിന്തിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ കാണാത്ത സമയത്ത്, അത് കുരങ്ങന്മാരുടെ പഴങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത് കണ്ട് കുരങ്ങന്മാർ വിഷമിച്ചു. അവർ സ്രഷ്ടാവിനോട് സഹായത്തിനായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. സ്രഷ്ടാവ് മറുപടി നൽകി: 'ഞാൻ നേരിട്ട് വരില്ല, പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരികളിലൂടെ നീതി നടപ്പിലാകും.'
ഒരിക്കൽ, ഒരു വലിയ ആന കുരങ്ങന്റെ പഴങ്ങൾ എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ഒട്ടകപ്പക്ഷി ആനയെ പരിഹസിക്കാൻ തുടങ്ങി. 'നീ എത്ര വലിയ കള്ളനാണ്!' എന്ന് പറഞ്ഞ് അത് ആനയെ കളിയാക്കി. ആനയുടെ ക്ഷമ നശിച്ചു. ആന തന്റെ തുമ്പിക്കൈ ഉപയോഗിച്ച് ഒട്ടകപ്പക്ഷിയുടെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. ആ സമ്മർദ്ദത്തിൽ ഒട്ടകപ്പക്ഷിയുടെ കഴുത്ത് നീണ്ടുപോയി. ഇപ്പോൾ അതിന് താഴെയുള്ള ഇലകൾ തിന്നാൻ കഴിയില്ല. താൻ ചെയ്ത തെറ്റിനെക്കുറിച്ച് അത് പശ്ചാത്തപിച്ചു. അന്നുമുതൽ അത് മരത്തിന് മുകളിലെ ഇലകൾ മാത്രം കഴിച്ച് ജീവിച്ചു.
