പച്ചപ്പണിഞ്ഞ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ രവി എന്ന കർഷകനും കുടുംബവും താമസിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ വീട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ മungoസ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് വെറുമൊരു മൃഗമായിരുന്നില്ല, ആ കുടുംബത്തിലെ ഒരു അംഗം പോലെയായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, അവരുടെ കുഞ്ഞുവാവയെ അത് ഒരു കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ വളരെ സ്നേഹത്തോടെ സംരക്ഷിച്ചു പോന്നു.
ഒരു ദിവസം രവിയും ഭാര്യയും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനായി ചന്തയിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. കുഞ്ഞിനെ തനിയെ വിടാൻ മടിയായതുകൊണ്ട് അവർ മungoസിനോട് പറഞ്ഞു, "നീ കുഞ്ഞിന്റെ തൊട്ടിലിന് അരികിൽ കാവൽ നിൽക്കണം."
മungoസ് വളരെ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ കുഞ്ഞിന് കാവൽ നിന്നു. എന്നാൽ, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു കറുത്ത പാമ്പ് പതുക്കെ പുല്ലിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു വന്ന് കുഞ്ഞിന്റെ തൊട്ടിലിന് അടുത്തെത്തി. അപകടം കണ്ട മungoസ് ഒട്ടും വൈകാതെ കുഞ്ഞിനെ രക്ഷിക്കാൻ പാമ്പിന് നേരെ ചാടിവീണു. കുഞ്ഞിന് ഒരു പോറലേറ്റാൽ പോലും പാമ്പ് കടിക്കരുതെന്ന് കരുതി മungoസ് ആ പാമ്പുമായി വലിയൊരു പോരാട്ടം നടത്തി. ഒടുവിൽ പാമ്പിനെ കൊന്നശേഷം മungoസ് അവിടെ നിന്നു. ആ പോരാട്ടത്തിൽ പാമ്പിന്റെ രക്തം മungoസിന്റെ മുഖത്തും ശരീരത്തിലും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.
രവിയും ഭാര്യയും ചന്തയിൽ നിന്ന് തിരികെ വന്നപ്പോൾ വീടിനുള്ളിൽ രക്തം കണ്ടു. മungoസിന്റെ വായയിലും രക്തം പറ്റിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവർ പരിഭ്രാന്തരായി. "ഈ മungoസ് നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ ഉപദ്രവിച്ചിരിക്കുന്നു!" എന്ന് കരുതി ഭാര്യ കോപത്തോടെ അടുത്തുള്ള ഒരു വടി എടുത്ത് മungoസിനെ അടിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് രവിയുടെ കണ്ണുകൾ കുഞ്ഞിന്റെ തൊട്ടിലിലേക്ക് പോയത്. കുഞ്ഞ് സുരക്ഷിതമായി ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. തൊട്ടിലിന് താഴെ പാമ്പ് ചത്തു കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ രവി ഞെട്ടിപ്പോയി. തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിനെ രക്ഷിക്കാൻ ജീവൻ പണയം വെച്ച മungoസിനെ തങ്ങൾ അറിയാതെ കൊന്നു കളഞ്ഞുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ അവർക്ക് വലിയ ദുഃഖം തോന്നി.
Moral
സത്യം അറിയാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് വലിയ നഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.
