ஒரு பசுமையான கிராமத்தின் ஓரத்தில், அன்பான ஒரு குடும்பம் வசித்து வந்தது. அந்த வீட்டில் ஒரு சிறிய கீரி இருந்தது. அந்த கீரி வெறும் விலங்கு மட்டுமல்ல, அந்த குடும்பத்தின் ஒரு அங்கமாகவே மாறிவிட்டது. குறிப்பாக, அந்த வீட்டில் பிறந்த ஒரு சிறிய குழந்தையை அது ஒரு தாயைப் போலப் பாதுகாத்து வந்தது.
விவசாயியான சோமுவும் அவரது மனைவியும் அந்த கீரியை மிகவும் நம்பினார்கள். ஒரு நாள், இருவரும் ஒரு முக்கியமான வேலைக்காகக் கிராமத்துச் சந்தைக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. குழந்தையைத் தனியாக விட மனமில்லாததால், "கீரி, நீ மட்டும் குழந்தையைத் தொட்டில் அருகே பார்த்துக்கொள்" என்று அன்புடன் கூறிவிட்டுச் சென்றார்கள்.
கீரி மிகவும் பொறுப்புடன் குழந்தையைத் தூங்க விட்டு, அதன் அருகே அமர்ந்து காவலில் இருந்தது. சிறிது நேரம் கழித்து, புதர்களுக்குள்ளிருந்து ஒரு கருப்புப் பாம்பு மெல்லத் தவழ்ந்து வந்து, குழந்தையின் தொட்டில் நோக்கி நகர்ந்தது.
பாம்பின் வருகையைக் கண்டதும் கீரி சற்றும் பயப்படாமல், மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து அந்தப் பாம்பைத் தடுத்தது. குழந்தைக்கு எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாமல் இருக்க, கீரி அந்தப் பாம்புடன் ஒரு கடுமையான போரில் ஈடுபட்டது. இறுதியில், அந்தப் பாம்பைக் கொன்றுவிட்டு, அதன் உடலுக்கு அருகில் நின்றது. அந்தப் போரில் பாம்பின் இரத்தம் கீரியின் முகம் மற்றும் கால்கள் முழுதும் படிந்திருந்தது.
சோமுவும் அவர் மனைவியும் சந்தையிலிருந்து வேகமாகத் திரும்பி வந்தனர். வீட்டின் வாசலில் இருந்தே இரத்தம் சிதறிக் கிடப்பதையும், கீரியின் வாயில் இரத்தம் படிந்து இருப்பதையும் கண்டனர். "ஐயோ! இந்தக் கீரி நம் குழந்தையைத் தாக்கிவிட்டதே!" என்று பதறிய மனைவியின் கோபத்தில், அருகில் இருந்த ஒரு தடியால் கீரியை பலமாகத் தாக்கினர். கீரி வலியால் துடித்தபடி கீழே விழுந்தது.
அப்போதுதான் சோமுவின் பார்வை குழந்தையின் தொட்டில் பக்கம் திரும்பியது. அங்கே குழந்தை அமைதியாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. தொட்டிலுக்குக் கீழே, போரிட்டுத் தோற்கடிக்கப்பட்ட அந்தப் பாம்பு சடலமாக கிடப்பதைக் கண்ட சோமு அதிர்ந்து போனார்.
தங்கள் உயிரைக் காக்கப் போராடிய அந்தப் பாசமான உயிரை, தெரியாமல் தங்களின் கோபத்தினால் அழித்துவிட்டோம் என்பதை உணர்ந்து இருவரும் கண்ணீர் விட்டு அழுதார்கள். செய்த தவறை எண்ணி அவர்கள் வருந்தினர்.
பாடம்
சந்தேகத்திற்கு முன் உண்மையை ஆராயாமல் செயல்படுவது பெரும் இழப்பைத் தரும்.
