ഒരു മനോഹരമായ താഴ്വരയിൽ സായൽസ് എന്നൊരു വ്യാപാരി താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് സഹായിയായി പിപ്പ് എന്നൊരു കുതിരയുണ്ടായിരുന്നു. പിപ്പ് വളരെ മിടുക്കനായ ഒരു മൃഗമായിരുന്നു, പക്ഷേ സായൽസ് എപ്പോഴും തന്റെ കച്ചവടത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് പിപ്പിനെ അഭിനന്ദിക്കാൻ മറന്നുപോയി.
ഒരു ദിവസം സായൽസ് പഞ്ചസാര നിറച്ച വലിയ ചാക്കുകൾ പിപ്പിന്റെ പുറത്ത് കയറ്റി. വഴിയിൽ ഒരു ചെറിയ തോട് ഉണ്ടായിരുന്നു. തോട് കടക്കുമ്പോൾ പിപ്പ് ഒരു തന്ത്രം ആലോചിച്ചു. 'എന്തൊരു ഭാരമാണിപ്പോൾ! ഞാൻ ഒന്ന് വീണാൽ ഈ ഭാരം കുറയുമല്ലോ' എന്ന് പിപ്പ് കരുതി.
തോടിൽ പിപ്പ് മനഃപൂർവ്വം കാല് തെറ്റിച്ചു വീണു. പഞ്ചസാര വെള്ളത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയതോടെ ചാക്കുകളുടെ ഭാരം വളരെ കുറഞ്ഞു. 'ഇത് എന്ത് നല്ല കാര്യമാണ്!' എന്ന് പിപ്പ് സന്തോഷത്തോടെ ചിന്തിച്ചു.
അടുത്ത കുറച്ചു ദിവസങ്ങളിൽ പിപ്പ് ഇത് ആവർത്തിച്ചു. ഓരോ തവണ തോട് കടക്കുമ്പോഴും പിപ്പ് വീഴുകയും ഭാരം കുറയുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ സായൽസിന് എന്തോ സംശയം തോന്നിത്തുടങ്ങി. അദ്ദേഹം ഒരു പരീക്ഷണം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം സായൽസ് പഞ്ചസാരയ്ക്ക് പകരം പഞ്ഞി നിറച്ച ചാക്കുകളാണ് പിപ്പിന് നൽകിയത്. പിപ്പ് പതിവുപോലെ തോടിൽ വീണു. പക്ഷേ ഇത്തവണ സംഭവിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ്! പഞ്ഞി വെള്ളം വലിച്ചെടുത്തതോടെ ചാക്കുകൾക്ക് ഭയങ്കരമായ ഭാരം കൂടി. പിപ്പിന് ആ ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയാതെ വശംകെട്ടു.
'അയ്യോ! ഞാൻ ചെയ്ത കുതർക്കത്തിന് എന്ത് പറ്റി?' എന്ന് പിപ്പ് വിഷമിച്ചു. குறுക്ക് വഴിയിലൂടെ പോകാൻ നോക്കിയാൽ വലിയ പ്രയാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്ന് പിപ്പ് മനസ്സിലാക്കി. സായൽസ് പിപ്പിനെ സഹായിക്കുകയും പിന്നീട് പിപ്പ് നല്ലവനായി ജോലി ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
Moral
അലസതയും കുറുക്കുവഴികളും എപ്പോഴും വലിയ പ്രയാസങ്ങളിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.
