പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു കാടിന്റെ നടുവിൽ, തെളിനീർ ഒഴുകുന്ന ഒരു ചെറിയ തോടിന് സമീപം ഫ്ലിപ്പ് എന്നൊരു തവള താമസിച്ചിരുന്നു. ഫ്ലിപ്പിന് തന്റെ കാലുകൾ വളരെ ശക്തമാണെന്ന് വലിയ അഹങ്കാരമായിരുന്നു. കാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചാട്ടം ചാടാൻ തനിക്ക് കഴിയുമെന്ന് അവൻ എപ്പോഴും വിശ്വസിച്ചു. അവൻ എപ്പോഴും ബഹളം വെച്ചും ചാടിക്കൊണ്ടും മറ്റുള്ളവരെ ശല്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരു ഉച്ചസമയത്ത്, ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ ഓട്ടിസ് എന്ന വയസ്സായ മൂങ്ങ സമാധാനമായി ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. ഫ്ലിപ്പ് ഓട്ടിസിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്, 'എന്താ ഓട്ടിസ്, ഇങ്ങനെ ഉറങ്ങുന്നത്? എന്നെ നോക്കൂ, ഞാൻ എത്ര ഉയരത്തിലാണ് ചാടുന്നത് എന്ന്!' എന്ന് പറഞ്ഞ് മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ വട്ടം ചാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവന്റെ ബഹളം കാരണം ഓട്ടിസിന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഓട്ടിസ് പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. ഫ്ലിപ്പിന്റെ അഹങ്കാരം മാറ്റാൻ ഓട്ടിസ് ഒരു വഴി ആലോചിച്ചു. 'ഫ്ലിപ്പ്, നിന്റെ കാലുകൾ ശരിക്കും കരുത്തുള്ളതാണ്. പക്ഷേ നിന്റെ ആ കരുത്ത് ശരിക്കും തെളിയിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആ വലിയ കരിങ്കൽ മലയുടെ മുകളിൽ നിന്ന് ഒന്ന് ചാടി നോക്കൂ. അത് ചെയ്താൽ നീയാണ് ഈ കാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചാട്ടക്കാരൻ,' ഓട്ടിസ് പറഞ്ഞു.
തന്റെ പ്രശംസ കേട്ട് സന്തോഷം പൂണ്ട ഫ്ലിപ്പ്, അപകടം ചിന്തിക്കാതെ മലയുടെ മുകളിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. മലയുടെ മുകളിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവന് ചെറിയ പേടി തോന്നി, എങ്കിലും തന്റെ അഹങ്കാരം ആ പേടിയെക്കാൾ വലുതായിരുന്നു. അവൻ സർവ്വശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് താഴേക്ക് ചാടി.
പക്ഷേ, അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ ആ ലാൻഡിംഗ് സുഖകരമായിരുന്നില്ല. കഠിനമായ തറയിൽ വീണ ഫ്ലിപ്പിന്റെ കാലുകൾക്ക് നല്ല വേദനയായി. തന്റെ അഹങ്കാരം കാരണം താൻ വലിയൊരു പാഠം പഠിച്ചു എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. മറ്റുള്ളവരുടെ സമാധാനം നശിപ്പിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ തെറ്റാണെന്നും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
അഹങ്കാരം നാശത്തിന് കാരണമാകും; മറ്റുള്ളവരുടെ സമാധാനം മാനിക്കണം.
