പണ്ട് സോമു എന്ന് പേരുള്ള ഒരു പണ്ഡിതൻ കാട്ടിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, വഴിയിൽ കിടന്ന ഒരു വസ്തുവിനെ അദ്ദേഹം അറിയാതെ ചവിട്ടി. അത് ഒരു കൊമ്പാണെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും, സത്യത്തിൽ അത് ഒരു കാട്ടുദേവതയായിരുന്നു! ദേഷ്യം വന്ന ദേവത അദ്ദേഹത്തെ ഒരു കുരങ്ങായി മാറട്ടെ എന്ന് ശപിച്ചു. തന്റെ അശ്രദ്ധയിൽ ഖേദിച്ച സോമു ഒരു കുരങ്ങനായി കാട്ടിൽ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഒരിക്കൽ, വഴിപോക്കർ മഹാപുരി രാജകൊട്ടാരത്തിൽ ഒരു വലിയ മത്സരം നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പറയുന്നത് അദ്ദേഹം കേട്ടു. ബുദ്ധിശക്തി തെളിയിക്കുന്നവർക്ക് പ്രധാനമന്ത്രി പദവി ലഭിക്കുമെന്നും അവർ പറഞ്ഞു. തന്റെ ബുദ്ധി തെളിയിക്കാൻ കുരങ്ങൻ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി. കുരങ്ങൻ സംസാരിക്കില്ലെങ്കിലും ഒരു ഇലയിൽ പേര് എഴുതിയത് കണ്ട് രാജാവ് മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അനുവദിച്ചു.
ആദ്യത്തെ ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു: "ഏതാണ് കൂടുതൽ ഭാരം? ഒരു വലിയ പാറയോ അതോ കുറ്റബോധമുള്ള ഒരു മനസ്സോ?" പണ്ഡിതന്മാർ പാറയെക്കുറിച്ച് എഴുതിയപ്പോൾ, കുരങ്ങൻ എഴുതിയത്, "കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞ മനസ്സിനാണ് ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭാരം" എന്നാണ്. രാജാവ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യം: വിശക്കുന്ന ഒരു വൃദ്ധന്റെ മുന്നിൽ ഒരു സ്വർണ്ണനാണയം വെച്ച്, "ഇത് ആർക്ക് നൽകണം?" എന്ന് രാജാവ് ചോദിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ വൃദ്ധന് നൽകണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുരങ്ങൻ എഴുതിയത്, "ഈ നാണയം മാത്രം നൽകിയാൽ കാര്യമില്ല. രാജാവ് നികുതി പരിഷ്കരിക്കുകയും ജനങ്ങൾക്ക് എന്നും ഭക്ഷണം ലഭിക്കുന്നു എന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം" എന്നാണ്. കുരങ്ങന്റെ ദീർഘവീക്ഷണം രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
അവസാനമായി, വാടിപ്പോയ ഒരു മാവിൻ തൈയെക്കുറിച്ച് രാജാവ് ചോദിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ വളം ഇടാൻ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ കുരങ്ങൻ മണ്ണും ചുറ്റുപാടും പരിശോധിച്ചു. അവൻ എഴുതിയത്, "മണ്ണിൽ കുഴപ്പമില്ല, പക്ഷേ വലിയ മരങ്ങളുടെ നിഴൽ കാരണം ഇതിന് വെളിച്ചം കിട്ടുന്നില്ല. ഇതിനെ വെയിൽ ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് മാറ്റിയാൽ ഇത് വളരും" എന്നാണ്.
കുരങ്ങന്റെ ബുദ്ധിയിൽ സംപ്രീതനായ രാജാവ് അവനെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി നിയമിച്ചു. ആ നിമിഷം തന്നെ കുരങ്ങന്റെ ശാപം നീങ്ങി അദ്ദേഹം വീണ്ടും പണ്ഡിതനായി മാറി. തന്റെ തെറ്റുകളിൽ നിന്ന് പാഠം ഉൾക്കൊണ്ട സോമു സന്തോഷത്തോടെ മടങ്ങിയെത്തി.
Moral
അറിവിനോടൊപ്പം മറ്റുള്ളവരെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ യഥാർത്ഥ വിജയം നേടാൻ കഴിയൂ.
