ഒരിടത്ത് രവി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു മിടുക്കനായ കരകൗശലക്കാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. മരത്തിൽ കൊത്തുപണികൾ ചെയ്ത് മനോഹരമായ ഉപകരണങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വിദഗ്ദ്ധനായിരുന്നു. രവിയ്ക്ക് മൂന്ന് ആൺമക്കളുണ്ടായിരുന്നു, അവർ അവരിൽ നിന്ന് ഈ കല അഭ്യസിച്ചു വളർന്നു.
കാലം കടന്നുപോയി, രവി പ്രായമായി. തന്റെ ബിസിനസ്സ് ആർക്ക് കൈമാറണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആലോചിച്ചു. കേവലം കഴിവ് മാത്രമല്ല, ബുദ്ധിയുള്ള ഒരാളെ വേണം അദ്ദേഹത്തിന്. അദ്ദേഹം മൂന്ന് മക്കളെയും വിളിച്ച് ഒരു വെല്ലുവിളി നൽകി. "അടുത്ത താഴ്വരയിലെ വലിയ ഉത്സവത്തിന് നിങ്ങൾ പോയി നിങ്ങളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിൽക്കണം. ആര് കൂടുതൽ ലാഭം കൊണ്ടുവരുന്നുവോ, അവർക്ക് എന്റെ ഈ സ്ഥാപനം മുഴുവൻ ലഭിക്കും."
മൂത്ത മകൻ ആദ്യം പോയി. അവൻ ചെറിയൊരു വിപണിയിൽ തന്റെ ഉപകരണങ്ങൾ വിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ആളുകൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം അവരുടെ പക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വിഷമത്തോടെ തിരിച്ചുവന്നു, "അച്ഛാ, ആളുകൾക്ക് ആവശ്യമായതെല്ലാം അവരുടെ പക്കൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എനിക്ക് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ മാത്രമേ വിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ."
രണ്ടാമത്തെ മകൻ പോയി. ഉത്സവത്തിലെ വലിയ ജനക്കൂട്ടം കണ്ട് അവൻ കവാടത്തിനടുത്ത് ഒരു ചെറിയ കടയിട്ടു. യാത്രക്കാർക്ക് ചെറിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും മറ്റും അവൻ വിറ്റു. അവൻ കുറച്ച് ലാഭം കൊണ്ടു വന്നു.
മൂന്നാമത്തെ മകൻ കവിൻ ആയിരുന്നു. അവൻ വെറുതെ വിൽക്കാൻ പോയതല്ല, മറിച്ച് കാര്യങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചു. ഉത്സവത്തിൽ എത്തുന്നവർക്ക് ഒരു ഓർമ്മയ്ക്കായി എന്തെങ്കിലും വേണമെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അവൻ ഉത്സവ സംഘാടകരെ സമീപിച്ച് ഒരു നിർദ്ദേശം നൽകി. "ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഇവിടെ വരുന്നുണ്ട്. അവർക്ക് ഈ ഉത്സവത്തിന്റെ അടയാളമുള്ള മരത്തിലുള്ള ചെറിയ ഓർമ്മച്ചിത്രങ്ങൾ നൽകിയാൽ അവർ അത് എന്നും സൂക്ഷിക്കും."
സംഘാടകർക്ക് കവിന്റെ ബുദ്ധി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അവർ കവിനെക്കൊണ്ട് പ്രത്യേക ഓർമ്മച്ചിത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചു. കവി വളരെ മനോഹരമായ വസ്തുക്കൾ നിർമ്മിച്ചു വിറ്റു. അവൻ തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ, സഹോദരന്മാരേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് ലാഭം അവൻ നേടിയിരുന്നു.
രവി ഏറെ സന്തോഷിച്ചു. കവിൻ വെറുമൊരു കച്ചവടക്കാരനല്ല, മറിച്ച് ജനങ്ങളുടെ മനസ്സ് അറിയുന്നവനാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തന്റെ ബിസിനസ്സ് മുഴുവൻ കവിനെ ഏൽപ്പിച്ചു.
Moral
മറ്റുള്ളവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു പ്രവർത്തിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം.
