ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന കർഷകൻ തന്റെ പശുക്കളോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ സോമു പശുക്കളിൽ നിന്ന് പുതിയ വെണ്ണ ശേഖരിച്ച് അടുത്തുള്ള വലിയൊരു കടയിൽ വിൽക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നു. കടക്കാരനായ രഘു ഈ വെണ്ണ വാങ്ങി നാട്ടുകാർക്ക് വിൽക്കുമായിരുന്നു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രഘുവിന് ഒരു സംശയം തോന്നി. 'സോമു ദിവസവും ഒരു കിലോ വെണ്ണ നൽകുന്നുണ്ടെന്ന് പറയുന്നു, പക്ഷേ ഞാൻ അത് തൂക്കി നോക്കുമ്പോൾ എന്തോ പന്തികേട് തോന്നുന്നു.' ഒരു ദിവസം സോമു വെണ്ണയുമായി വന്നപ്പോൾ രഘു അത് തരാസിൽ വെച്ച് നോക്കി. വെണ്ണ ഒരു കിലോയേക്കാൾ കുറവായിരുന്നു. രഘുവിന് വലിയ ദേഷ്യം വന്നു. സോമു തന്നെ പറ്റിക്കുകയാണെന്ന് കരുതി അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ ഗ്രാമത്തലവനെ വിവരം അറിയിച്ചു.
ഗ്രാമത്തലവൻ സോമുവിനെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. സോമു വളരെ ശാന്തനായി മറുപടി പറഞ്ഞു, 'അല്ലയോ കാരണവരാ, ഞാൻ ഒരിക്കലും കള്ളം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്കാവശ്യമായ എല്ലാ സാധനങ്ങളും വാങ്ങുന്നത് രഘുവിന്റെ കടയിൽ നിന്നാണ്. നാളെ ഞാൻ വെണ്ണ കൊണ്ടുവന്നാൽ നമുക്ക് എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് അത് തൂക്കി നോക്കാം.'
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ സോമു കൃത്യം ഒരു കിലോ വെണ്ണയുമായി വന്നു. ഗ്രാമത്തലവന്റെയും നാട്ടുകാരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ സോമു അത് തൂക്കി നോക്കി. അത് കൃത്യം ഒരു കിലോ തന്നെയായിരുന്നു. രഘുവിന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. അപ്പോൾ ഗ്രാമത്തലവൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്തു. രഘുവിന്റെ കടയിൽ നിന്ന് സോമു നേരത്തെ വാങ്ങിയ മധുരപലഹാരങ്ങളും മറ്റും തൂക്കി നോക്കാൻ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.
അപ്പോഴാണ് സത്യം പുറത്തുവന്നത്. രഘു തന്റെ കടയിൽ മറ്റ് സാധനങ്ങളും തൂക്കത്തിൽ കുറച്ച് വിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സോമുവിന്റെ വെണ്ണ കുറവാണെന്ന് പറഞ്ഞത് തന്റെ തെറ്റ് മറച്ചുവെക്കാനുള്ള ഒരു തന്ത്രമായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തലവൻ രഘുവിന് കനത്ത പിഴ ചുമത്തി. സോമുവിന്റെ സത്യസന്ധത എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചു.
Moral
മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ ആ വഞ്ചന ഒടുവിൽ നമ്മിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചെത്തും.
