ഒരു മനോഹരമായ ഗ്രാമത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ സോമു എന്ന കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വലിയ എണ്ണച്ചെക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആ ചെക്ക് കറക്കാൻ മണി എന്ന ഒരു കഴുതയുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ മുതൽ വൈകുന്നേരം വരെ മണി ആ ചെക്കിന് ചുറ്റും കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് മണി ഒരു മാവിൻ ചുവട്ടിൽ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ ചിന്നു എന്ന കുരങ്ങൻ മണിയെ ശ്രദ്ധിച്ചു. ചിന്നു വളരെ കുസൃതിക്കാരനും ബുദ്ധിമാനും എന്നാൽ മടിയനുമായിരുന്നു. "ഈ കഴുത എത്ര പാവമാണ്! എപ്പോഴും ഈ ഒരേ സ്ഥലത്ത് മാത്രം കറങ്ങുന്നു. ഇവനെ ഉപയോഗിച്ച് എനിക്ക് എങ്ങോട്ടും നടക്കാതെ യാത്ര ചെയ്യാം!" എന്ന് ചിന്നു ചിന്തിച്ചു.
ചിന്നു മണിയുടെ അടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു, "മണി സുഹൃത്തേ, നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു ജോലി ചെയ്ത് മടുക്കുന്നത്? വാ, നമുക്ക് ഈ കാടിന് അപ്പുറത്തുള്ള വലിയ മലനിരകളിലേക്ക് പോകാം. അവിടെ നല്ല പഴങ്ങളും മനോഹരമായ കാഴ്ചകളും ഉണ്ട്!"
മണി ആവേശഭരിതനായി ചിന്നുവിന്റെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിച്ചു. യാത്ര തുടങ്ങാൻ മണി തയ്യാറായി. ചിന്നു മണിയുടെ പുറത്ത് കയറി ഇരുന്നു. രാത്രിയായപ്പോൾ ചിന്നുവിന് നല്ല ഉറക്കം വന്നു. തങ്ങൾ ഒരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു എന്ന് മണിയെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ചിന്നു തീരുമാനിച്ചു.
"മണി, പേടിക്കണ്ട, നമ്മൾ കാട് കടന്ന് മലകളുടെ അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഇവിടെ അല്പം വിശ്രമിക്കാം," എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിന്നു മണിയുടെ പുറത്ത് കിടന്നുറങ്ങി. എന്നാൽ സത്യത്തിൽ, മണി ആ രാത്രി മുഴുവൻ ആ എണ്ണച്ചെക്കിന് ചുറ്റും വലിയൊരു വട്ടം കറങ്ങുകയായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ ചിന്നു ഞെട്ടിപ്പോയി! താൻ എവിടെയാണ് എത്തിനിൽക്കുന്നത് എന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ, അത് പഴയ അതേ മാന്തോപ്പ് തന്നെയായിരുന്നു! ചിന്നു താൻ ചെയ്ത കൗശലം കൊണ്ട് മണിയെ പറ്റിച്ചു എന്ന് കരുതി സന്തോഷിച്ചു, പക്ഷേ അവർ ഒരിടത്തു നിന്നും നീങ്ങിയിരുന്നില്ല.
അപ്പോൾ സോമു കർഷകൻ അവിടെയെത്തി. ചിന്നുവിന്റെ കൗശലം അദ്ദേഹം കണ്ടുപിടിച്ചു. അദ്ദേഹം ചിന്നുവിനെ അവിടെ നിന്നും ഓടിച്ചുവിട്ടു. തെറ്റായ കൂട്ടുകാരനെ വിശ്വസിച്ചത് കൊണ്ട് മണിക്ക് വലിയ വിഷമമായി. തന്ത്രങ്ങൾ കാണിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ പറ്റിച്ചാൽ അവസാനം നാണക്കേട് മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ എന്ന് ചിന്നു മനസ്സിലാക്കി.
Moral
തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് നമ്മെ ഒരേ സ്ഥലത്ത് തന്നെ തളച്ചിടും.
