പണ്ട് കാലത്ത്, ലോകം പച്ചപ്പും കുളിർമയും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. അന്ന് പാമ്പുകളുടെ പൂർവ്വികരായ 'നിഴൽ പല്ലികൾ' വനങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു. അവർക്ക് നാല് ശക്തമായ കാലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ കാലം മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പച്ചപ്പുള്ള കാടുകൾ പതുക്കെ മണൽ നിറഞ്ഞ മരുഭൂമികളായി മാറി. മൃഗങ്ങൾക്കെല്ലാം വെള്ളം തേടി ദൂരെയുള്ള നദികളിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. പക്ഷികൾ ആകാശത്തിലൂടെ പറന്നുപോയി, ഒട്ടകങ്ങൾ മണലിലൂടെ നടക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു.
എന്നാൽ ഈ പല്ലികൾക്ക് ഒരു വലിയ പ്രശ്നമുണ്ടായിരുന്നു. മണലിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവരുടെ നാല് കാലുകളും കഠിനമായ ചൂടേറ്റ് പൊള്ളാൻ തുടങ്ങി. 'ഈ കാലുകൾ നമുക്ക് ഒരു തടസ്സമാണ്!' എന്ന് ഒരു ചെറിയ പല്ലി സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അവർ ഒരു പുതിയ വഴി കണ്ടെത്തി. കാലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് മണലിന് മുകളിൽ നടക്കുന്നതിന് പകരം, ശരീരം വளைച്ച് മണലിനുള്ളിലൂടെ നീങ്ങാൻ അവർ ശീലിച്ചു. മണലിനടിയിലെ തണുപ്പുള്ള ഭാഗത്തേക്ക് അവർ കുഴികൾ തോണ്ടി നീങ്ങി. തലമുറകളോളം ഈ രീതി തുടർന്നപ്പോൾ, അവരുടെ കാലുകൾ ക്രമേly ചെറുതാവുകയും ഒടുവിൽ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്തു.
കാലുകൾ ഇല്ലാതായതോടെ അവർക്ക് കൂടുതൽ വേഗതയും സൗകര്യവും ലഭിച്ചു. മണലിനടിയിൽ ഒളിക്കാനും, ചെറിയ ഇടങ്ങളിലൂടെ നീങ്ങാനും, ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനും അവർക്ക് എളുപ്പമായി. കാലുകൾ ഇല്ലാതായത് ഒരു കുറവല്ല, മറിച്ച് പുതിയ ലോകത്ത് ജീവിക്കാനുള്ള അവരുടെ വലിയൊരു കഴിവായി മാറി.
Moral
പരിസ്ഥിതിക്ക് അനുസൃതമായി മാറുന്നതാണ് ജീവിത വിജയം.
