തിളങ്ങുന്ന നീലനിറത്തിലുള്ള ഒരു കുളത്തിൽ മിന്നു എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ചെറിയ മീൻ ജീവിച്ചിരുന്നു. കുളത്തിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിലൂടെ നീന്തി നടക്കുന്നത് മിന്നുവിന് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, കുളത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു വലിയ ആൽമരത്തിന്റെ കൊമ്പിലിരുന്ന കപിലൻ എന്ന കുരങ്ങൻ മിന്നുവിനോട് സംസാരിച്ചു.
"എയ് മീനേ! വെള്ളം എങ്ങനെയുണ്ട്?" കപിലൻ ചോദിച്ചു.
"വെള്ളം വളരെ തണുത്തതും സുഖകരവുമാണ്!" മിന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.
കപിലൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "നീ ഈ മരത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് വന്ന് നോക്കൂ! അവിടെ നിന്നാൽ ഈ ലോകം എത്ര മനോഹരമാണെന്ന് കാണാം!"
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ മിന്നുവിന് സങ്കടം തോന്നി. "എനിക്ക് മരത്തിൽ കയറാൻ അറിയില്ല കപിലൻ. എനിക്ക് വെള്ളത്തിൽ മാത്രമേ ജീവിക്കാൻ കഴിയൂ," മിന്നു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
കപിലൻ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു, "ഹാ! നിനക്ക് മരത്തിൽ കയറാൻ അറിയില്ലേ? എത്ര വിചിത്രമായ കാര്യം!" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ അടുത്ത കൊമ്പിലേക്ക് ചാടി.
മിന്നുവിന് വലിയ വിഷമം തോന്നി. 'എന്തുകൊണ്ട് എനിക്ക് മരത്തിൽ കയറാൻ കഴിയില്ല? ഞാൻ എത്ര മോശമാണ്!' എന്ന് അവൾ ആലോചിച്ചു.
അപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വയസ്സായ മീൻ മിന്നുവിനോട് ചോദിച്ചു, "എന്താണ് കുഞ്ഞേ, നീ എന്തിനാണ് ഇത്ര സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്?"
മിന്നു നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ആ വലിയ മീൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, "മിന്നു, നീ വിഷമിക്കേണ്ട. ദൈവം ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ കഴിവുകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. നിനക്ക് നീന്താൻ അറിയാം, അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് വെള്ളത്തിൽ ജീവിക്കാൻ കഴിയും. മരം കയറുന്നത് നിന്റെ ആവശ്യമായ കാര്യമല്ല.
ആ കുരങ്ങനെ നോക്കൂ, അവന് മരം കയറാൻ അറിയാം, പക്ഷേ അവന് നിന്നെപ്പോലെ വെള്ളത്തിൽ നീന്താൻ അറിയാമോ? ഇല്ല. ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടേതായ ഇടങ്ങളും കഴിവുകളും ഉണ്ട്."
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ശക്തമായ കാറ്റിൽ കപിലൻ മരത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വെള്ളത്തിലേക്ക് വീണു! അവന് നീന്താൻ അറിയാത്തതുകൊണ്ട് അവൻ വലിയ അപകടത്തിലായി. മിന്നുവും കൂട്ടരും കപിലനെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
കപിലൻ കരയിൽ എത്തിയപ്പോൾ മിന്നു ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കി: ഓരോ ജീവിക്കും അതിന്റേതായ പ്രത്യേകതയും പ്രാധാന്യവുമുണ്ട്.
Moral
മറ്റുള്ളവരുമായി നമ്മെ താരതമ്യം ചെയ്യാതെ, നമ്മുടെ കഴിവിൽ അഭിമാനിക്കുക.
