ஒரு தெளிவான நீல நிறக் குளத்தில் மீன் ஒன்று மகிழ்ச்சியாக நீந்தி விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. அதன் பெயர் மின்னு. மின்னு நீந்தும் போது, குளத்தின் கரையில் இருந்த ஒரு பெரிய ஆலமரத்தின் கிளையிலிருந்து ஒரு குரங்கு சத்தம் கேட்டது.
அந்தக் குரங்கின் பெயர் கபிலன். அது குளத்தைக் கீழே பார்த்துக்கொண்டே, "ஏய் மீனே! தண்ணீர் எப்படி இருக்கிறது?" என்று கேட்டது.
மின்னு நிமிர்ந்து பார்த்துவிட்டு, "தண்ணீர் மிகவும் குளிர்ச்சியாகவும் இதமாகவும் இருக்கிறது!" என்று பதிலளித்தது.
அதற்கு கபிலன், "நீ இந்த மரத்தின் உச்சிக்கு வந்து பார்! இங்கிருந்து பார்த்தால் இந்த உலகம் எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது என்று தெரியும்!" என்று பெருமையாகச் சொன்னது.
இதைக் கேட்ட மின்னு சோகமாக, "என்னால் மரத்தில் ஏற முடியாது கபிலன். நான் தண்ணீருக்குள் தான் வாழ முடியும்," என்று மெல்லிய குரலில் சொன்னது.
இதைக் கேட்டு கபிலன் கிண்டலாகச் சிரித்தது, "ஹா ஹா! உனக்கு மரம் ஏறத் தெரியாதா? எவ்வளவு வேடிக்கையான விஷயம்!" என்று கூறிவிட்டுத் தாவியது.
இந்தக் கிண்டல் மின்னுவின் மனதை மிகவும் காயப்படுத்தியது. 'தண்ணீரில் வாழும் என்னால் மரம் ஏற முடியவில்லையே, நான் எவ்வளவு பலவீனமானவன்!' என்று அது வருத்தப்பட்டது.
அப்போது, அந்த குளத்தில் இருந்த மற்றொரு வயதான மீன், மின்னுவின் முகத்தைப் பார்த்து, "ஏன் சிறு மீனே, நீ ஏன் இவ்வளவு சோகமாக இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டது.
மின்னு நடந்த அனைத்தையும் விவரித்தது. அந்த வயதான மீன் புன்னகைத்துவிட்டுச் சொன்னது, "மின்னு, நீ ஏன் கவலைப்படுகிறாய்? கடவுள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தனித்துவமான திறமையைக் கொடுத்திருக்கிறார். நீ நீந்தத் தெரிந்தவள், அதுதான் உன் பலம். நீ தண்ணீரில் வாழ வேண்டும், அதனால் உனக்கு நீச்சல் தெரியும். மரம் ஏறுவது உன் தேவை இல்லை.
அதேபோல், அந்த குரங்கு மரம் ஏறத் தெரிந்தால் என்ன? அதற்கு நீந்தத் தெரியுமா? அதற்குத் தெரியாது, ஏனென்றால் அதன் உலகம் மரங்களின் மேல்! ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு இடம் உண்டு, ஒரு திறமை உண்டு."
சில நாட்களுக்குப் பிறகு, ஒரு மழையினால் கிளையில் நழுவிய கபிலன், எதிர்பாராத விதமாகத் தண்ணீருக்குள் விழுந்தது. கபிலன் நீந்தத் தெரியாமல் தத்தளித்தது. அப்போது அங்கிருந்த மீன்கள் கூட்டமாகச் சேர்ந்து, கபிலன் மூச்சுத் திணறிவிடாமல் இருக்கத் தூண்டின.
அப்போதுதான் மின்னு உணர்ந்தது, 'திறமை என்பது மற்றவர்களை விட மேலானது என்பதல்ல, ஒவ்வொரு திறமையும் ஒருவருக்குத் தேவைப்படுகிறது' என்று.
பாடம்
நம்மிடம் உள்ள தனித்துவமான திறமையைக் கண்டு பெருமைப்பட வேண்டும்; மற்றவர்களுடன் நம்மை ஒப்பிட்டு வருத்தப்படக் கூடாது.
