ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലെ മനോഹരമായ ഒരു വീട്ടിൽ ഒരു നായക്കുട്ടിയും, പൂച്ചക്കുട്ടിയും, കോഴിയും, ഒരു കിളിയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ അവിടെ വളരെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് കഴിഞ്ഞിരുന്നത്.
ഒരു ദിവസം, ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ നായക്കുട്ടി അറിയാതെ കുറച്ച് ഭക്ഷണം നിലത്തു വീഴ്ത്തി. ഉടനെ വീട്ടമ്മ നായക്കുട്ടിയെ ഒന്ന് ശാസിച്ചു. ഇത് നായക്കുട്ടിയെ വിഷമിപ്പിച്ചു. 'നമ്മൾ കാട്ടിൽ പോയാൽ ആരും നമ്മളെ ഇങ്ങനെ ശകാരിക്കില്ല, നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ജീവിക്കാം' എന്ന് നായക്കുട്ടി ചിന്തിച്ചു. പൂച്ചക്കുട്ടിയും പാൽ കുടിക്കുമ്പോൾ ചെയ്ത ചെറിയൊരു തെറ്റിന് ശാസന കേട്ടപ്പോൾ നായക്കുട്ടി അവരോട് പറഞ്ഞു, 'നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടി കാട്ടിലേക്ക് പോയാലോ? അവിടെ നമുക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമായി ജീവിക്കാം.' കോഴിയും കിളിയും കൂടെപ്പോകാൻ സമ്മതിച്ചു.
അവർ കാട്ടിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്ക് നല്ല ദാഹം തോന്നി. ഒരു കുളം കണ്ടപ്പോൾ അവർ സന്തോഷത്തോടെ അങ്ങോട്ട് ഓടി. എന്നാൽ അവിടെ ഒരു വലിയ ആന വെള്ളം കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട് കുളത്തിൽ നിറയെ ചെളിയായിരുന്നു. 'കാട്ടിൽ എവിടെ നോക്കിയാലും നല്ല വെള്ളം കാണാം എന്നാണ് കരുതിയത്, പക്ഷേ ഇവിടെ കുടിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത ചെളി വെള്ളം മാത്രം!' എന്ന് കോഴി സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. തും പട്ടിണി വന്നപ്പോൾ അവർ ഒരു കുരങ്ങനെ കണ്ടു. കുരങ്ങൻ അവരോട് പറഞ്ഞു, 'കാട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എപ്പോഴും ഭക്ഷണം കിട്ടുന്ന ഇടമല്ല, നിങ്ങൾ ഓരോ മരവും തിരയണം.' എങ്കിലും കുരങ്ങൻ അവർക്ക് കുറച്ച് പഴങ്ങൾ നൽകി.
രാത്രിയായപ്പോൾ ഒരു പുലിയുടെ ഗർജ്ജനം കേട്ട് അവർ പേടിച്ചു വിറച്ചു. ഒരു ചെറിയ അണ്ണാൻ അവരോട് പറഞ്ഞു, 'സ്വാതന്ത്ര്യം വേണം എന്നുണ്ട്, പക്ഷേ കാട്ടിൽ വലിയ അപകടങ്ങളുണ്ട്. നിങ്ങൾ സുരക്ഷിതരായിരുന്ന വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ പോകുന്നതാകും നല്ലത്.' പെട്ടെന്ന് വലിയ മഴയും ഇടിയും ഉണ്ടായി. ഇടിമുഴക്കം കേട്ട് പേടിച്ച കോഴി പറഞ്ഞു, 'വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഇത്രയും പേടി തോന്നിയിട്ടില്ല!'
അവർക്ക് തങ്ങളുടെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. അവർക്ക് വീട് തിരികെ വേണമെന്ന് തോന്നി. പക്ഷേ വഴി അറിയില്ലായിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് അവരെ അന്വേഷിച്ചു വന്ന വീട്ടുടമസ്ഥനെ അവർ കണ്ടത്. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ അവർക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി. അവർ സുരക്ഷിതമായി വീണ്ടും വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ അവർ വളരെ സന്തോഷത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും ജീവിച്ചു.
Moral
സ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാൾ വലുതാണ് സുരക്ഷിതമായ ജീവിതം.
