മനോഹരമായ ഒരു തോട്ടത്തിൽ ചിപ്പി എന്നൊരു ചെറിയ എലി താമസിച്ചിരുന്നു. തോട്ടത്തിലെ വിത്തുകൾ തിന്നുക എന്നതായിരുന്നു ചിപ്പിയുടെ പ്രധാന ജോലി. ഒരു ദിവസം തോട്ടക്കാരൻ ശേഖരിച്ച വിത്തുകളെല്ലാം ഒരു വലിയ മൺപാത്രത്തിൽ നിറച്ച് അടച്ചു വെച്ചു.
വിത്തുകൾ കഴിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ചിപ്പി പാത്രത്തിനുള്ളിലെ ചെറിയ ദ്വാരത്തിലൂടെ അകത്തേക്ക് കടന്നു. വിത്തുകൾ കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ചിപ്പിയുടെ വയർ വല്ലാതെ വീർത്തു. പുറത്തേക്ക് വരാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ വയർ വലുതായതുകൊണ്ട് ചിപ്പി പാത്രത്തിനുള്ളിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി.
പേടിച്ചുപോയ ചിപ്പി കരയാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ അടുത്തുകൂടി വന്ന ദാഷ് എന്ന ബുദ്ധിമാനായ മുയൽ ചിപ്പിയോട് ചോദിച്ചു, 'നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്?' ചിപ്പി നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ദാഷ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'നീ ഇപ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യണ്ട, സമാധാനമായി ഇവിടെ ഉറങ്ങിക്കോളൂ. ഭക്ഷണം ദഹിക്കുമ്പോൾ വയർ കുറയും, അപ്പോൾ നിനക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങാം.'
മുയൽ പറഞ്ഞതുപോലെ ചിപ്പി അവിടെത്തന്നെ ഉറങ്ങി. ഉണർന്നപ്പോൾ വയർ പഴയതുപോലെയായി, ചിപ്പിക്ക് പുറത്തേക്ക് വരാൻ കഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ, ചിപ്പിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു பேராശ ഉണ്ടായി. 'ഇത്രയും കുറച്ച് വിത്തുകൾ മാത്രം കഴിച്ചിട്ട് എങ്ങനെ പോകും? കുറച്ചുകൂടി കഴിക്കാം' എന്ന് ചിപ്പി കരുതി.
ചിപ്പി വീണ്ടും പാത്രത്തിനുള്ളിൽ കയറി വയറു നിറയെ വിത്തുകൾ കഴിച്ചു. വിത്തുകൾ തിന്നുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അടുത്തുള്ള ഒരു പൂച്ച പാത്രത്തിനടുത്തേക്ക് വന്നു. വീണ്ടും വയർ വീർത്തതുകൊണ്ട് ചിപ്പിക്ക് പുറത്തിറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പൂച്ച പാത്രം തുറന്ന് ചിപ്പിയെ പിടികൂടി. അമിതമോഹം ചിപ്പിയെ വലിയ അപകടത്തിലാക്കി.
Moral
അമിതമോഹം നാശമുണ്ടാക്കുന്നു.
