സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു കുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് ഒരുപാട് കളിപ്പാട്ടങ്ങളും മിഠായികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, തന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രാഹുൽ വളരെ സങ്കടത്തോടെ ഇരിക്കുന്നത് അർജുൻ കണ്ടു. രാഹുലിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടം തകരാൻ കാരണമായി. അർജുൻ ഓടിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞു, 'ദാ രാഹുൽ, എന്റെ പുതിയ കാർ ഉപയോഗിച്ച് കളിച്ചോളൂ!' അവൻ ഒരു വലിയ കളിപ്പാട്ടം നൽകി. പക്ഷേ, മുഖത്ത് ദേഷ്യം വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു, 'ഇത് കേടുവരുത്തരുത് കേട്ടോ!' രാഹുൽ ആ കളിപ്പാട്ടം വാങ്ങി, പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിന് സന്തോഷം തോന്നിയില്ല. അർജുന്റെ സംസാരം അവനെ വിഷമിപ്പിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം, രാഹുലിന്റെ മറ്റൊരു കൂട്ടുകാരനായ വിനയ് അവിടെ വന്നു. വിനയിന്റെ കയ്യിൽ വലിയ സമ്മാനങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, അവൻ രാഹുലിനെ നോക്കി മനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകി. എന്നിട്ട് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'രാഹുൽ, വിഷമിക്കേണ്ട. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് നിന്റെ കളിപ്പാട്ടം ശരിയാക്കാം. നീ ഒരു മിടുക്കനാണ്!' ആ വാക്കുകൾ രാഹുലിന്റെ മനസ്സിനെ തൊട്ടു. അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു. അർജുൻ നൽകിയ കളിപ്പാട്ടത്തേക്കാൾ രാഹുലിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചത് വിനയിന്റെ ആ നല്ല വാക്കുകളും പുഞ്ചിരിയുമായിരുന്നു.
ഇത് കണ്ട അർജുൻ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കി: ഒരു സമ്മാനം നൽകുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യമാണ് പുഞ്ചിരിയോടെയും നല്ല വാക്കുകളോടെയും മറ്റുള്ളവരോട് സംസാരിക്കുന്നത്.
