സമാധാനപരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സോമുവും രഘുവും സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു. സോമു തന്റെ ഭാര്യ നിലായോടും കുടുംബത്തോടും ഒപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു നല്ല മനുഷ്യനായിരുന്നു. എന്നാൽ രഘുവിന് എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തോടുള്ള അസൂയയായിരുന്നു. തനിക്ക് ലഭിക്കാത്തത് മറ്റുള്ളവർക്ക് ലഭിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവന് വിഷമം തോന്നുമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, സോമു ജോലിക്ക് പോയ സമയത്ത് രഘു അവന്റെ വീടിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സോമുവിന്റെ കുടുംബത്തിലെ സന്തോഷവും സമാധാനവും കണ്ട് രഘുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ദുരാഗ്രഹം ഉടലെടുത്തു. 'സോമുവിന്റെ ജീവിതം എനിക്കും വേണം, അവന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഈ സന്തോഷം എനിക്ക് വേണം' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. മറ്റൊരാളുടെ വീടിന്റെ പടിവാതിൽക്കൽ നിന്ന് അവരുടെ ജീവിതം മോഹിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ വിഡ്ഢിത്തമാണെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.
അടുത്ത ദിവസം സോമു രഘുവിന്റെ മാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ചു. സോമു അവനോട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, 'രഘു, നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്താനാണ് ശ്രമിക്കേണ്ടത്. അയൽക്കാരന്റെ വീടിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ കണ്ണുവെക്കുന്നത് നമ്മെത്തന്നെ നശിപ്പിക്കും.' തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ രഘു ലജ്ജിച്ചു. മറ്റൊരാളുടെ കുടുംബജീവിതത്തെ ബഹുമാനിക്കണമെന്നും അതിൽ ആഗ്രഹം കാണിക്കുന്നത് വലിയ വിഡ്ഢിത്തമാണെന്നും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ രഘു തന്റെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
