ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ നല്ല സ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രാഹുൽ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ പരിഹസിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു ദിവസം സ്കൂളിലെ ഓട്ടമത്സരത്തിൽ മാധവൻ പരാജയപ്പെട്ടു. ഇത് കണ്ട രാഹുൽ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് അവനെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു, 'നിനക്ക് ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല, നീ എപ്പോഴും തോൽക്കുന്നവനാണ്!'
മാധവന് വലിയ വിഷമം തോന്നി. അവന് ദേഷ്യം വന്നു, തിരിച്ച് വിളിച്ചുപറയാൻ തോന്നി. പക്ഷേ, അവന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൻ ഓർത്തു: 'വിശപ്പ് സഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രയാസമാണ് മറ്റുള്ളവരുടെ കഠിനമായ വാക്കുകൾ സഹിക്കുന്നത്.'
മാധവൻ ദേഷ്യപ്പെടാതെ, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവിടെനിന്നും നടന്നുനീങ്ങി. രാഹുൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. മാധവന്റെ ആ ശാന്തത രാഹുലിന്റെ മനസ്സിൽ കുറ്റബോധം ഉണ്ടാക്കി. പിറ്റേ ദിവസം രാഹുൽ മാധവന്റെ അടുത്ത് വന്ന് മാപ്പ് ചോദിച്ചു. മോശം വാക്കുകളെ പ്രതിരോധിക്കാതെ അവയെ അവഗണിച്ച മാധവൻ അന്ന് ഒരു വലിയ മനുഷ്യനായി മാറി.
