ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ആൺകുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് രോഹൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു അനിയനുണ്ടായിരുന്നു. രോഹൻ എപ്പോഴും അർജുനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അർജുൻ ഏറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു മരപ്പാവ രോഹൻ തട്ടിയിട്ട് തകർത്തു കളഞ്ഞു. അർജുന് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. 'ഇനി ഇവനെ ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ല' എന്ന് അവൻ മനസ്സിൽ കരുതി.
പിറ്റേദിവസം, വഴിയിൽ നടക്കുമ്പോൾ രോഹൻ ഒരു കല്ലിൽ തട്ടി വീണു. അവന്റെ കാലിന് നല്ല പരിക്കേറ്റു. ചുറ്റുമുള്ള കുട്ടികൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ, അർജുൻ ഓടിച്ചെന്ന് അവനെ എടുത്തുയർത്തി വീട്ടിലെത്തിച്ചു. മുറിവ് കഴുകി വൃത്തിയാക്കി അവന് സഹായം ചെയ്തു. രോഹൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, 'ഞാൻ നിന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചതാണ്, എന്നിട്ടും നീ എന്തിനാണ് എന്നെ സഹായിച്ചത്?'
അർജുൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, 'നമ്മെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവർക്ക് തിരിച്ച് ഉപദ്രവം ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ബുദ്ധി.' അന്നുമുതൽ രോഹൻ അർജുന്റെ നല്ല കൂട്ടുകാരനായി മാറി. തിന്മ ചെയ്യുന്നവരോട് തിന്മ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ അറിവെന്ന് അർജുൻ അവനെ പഠിപ്പിച്ചു.
