ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടും വലിയ സ്നേഹമുള്ള ഒരാളായിരുന്നു മുത്തശ്ശൻ. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ ചന്തയിൽ വെച്ച് അർജുൻ ചോദിച്ചു, 'മുത്തശ്ശാ, ഈ മാംസം കാണാൻ നല്ല രുചിയുള്ളതുപോലെ ഉണ്ടല്ലോ, നമ്മൾ എന്താണ് ഇത് കഴിക്കാത്തത്?'
മുത്തശ്ശൻ അവനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, ആ പക്ഷി തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കായി എത്ര കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നു എന്ന് നോക്കൂ. ആ മാംസം എന്നത് വെറുമൊരു ഭക്ഷണമല്ല, അത് ഒരിക്കൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ജീവന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ആ ജീവൻ വേർപെട്ടുപോയതിന് ശേഷം, ആ ശരീരത്തെ ഭക്ഷണമായി കാണുന്നത് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ കാരുണ്യത്തെ ഇല്ലാതാക്കും.'
അർജുൻ ആലോചിച്ചു പോയി. അന്ന് രാത്രി വീടിന് മുന്നിൽ വിശന്നു വലയുന്ന ഒരു നായ്ക്കുട്ടിയെ അവൻ കണ്ടു. അവൻ തന്റെ ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ച് പങ്കുവെച്ചു കൊടുത്തു. ആ നായ്ക്കുട്ടിയുടെ കണ്ണുകളിലെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ അർജുന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മാറ്റം വന്നു. ഒരു ജീവനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ സന്തോഷം ഒരു ജീവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
