ഒരു മനോഹരമായ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും ലിയോ എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ വളരെ ലളിതമായി ജീവിക്കുന്നവനായിരുന്നു. തനിക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് മാത്രം ഉപയോഗിക്കാനും മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനും അവൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ലിയോ എപ്പോഴും വലിയ ആഗ്രഹങ്ങളുള്ളവനായിരുന്നു. വലിയ വീടുകളും വിലകൂടിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും അവന് വേണമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ ആ ഗ്രാമത്തിൽ കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായി. കൃഷികൾ നശിച്ചുപോയി, ഭക്ഷണത്തിന് ക്ഷാമം വന്നു. ലിയോ സങ്കടപ്പെട്ടു, "എന്റെ കയ്യിൽ ഒരുപാട് പണമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എല്ലാം വാങ്ങി എടുക്കുമായിരുന്നു" എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, കഠിനമായി അധ്വാനിക്കാനോ തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ കുറയ്ക്കാനോ അവൻ തയ്യാറായില്ല.
അർജുൻ തന്റെ ചെറിയ ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് പകുതി മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകി. അവൻ ആഗ്രഹങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനും ലളിതമായി ജീവിക്കാനും പഠിച്ചു. അവന്റെ ഈ അച്ചടക്കവും കഠിനാധ്വാനവും അവനെ ഒരു വലിയ കർഷകനാക്കി മാറ്റി. അവൻ സന്തോഷത്തോടെയും സമൃദ്ധിയോടെയും ജീവിച്ചു. എന്നാൽ ലിയോ തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിക്കാത്തതുകൊണ്ട് എന്നും കഷ്ടപ്പാടുകൾ അനുഭവിച്ചു. ആഗ്രഹങ്ങൾ കുറച്ച് ജീവിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമേ യഥാർത്ഥ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കൂ എന്ന് അർജുൻ തെളിയിച്ചു.
