ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ വലിയ ക്ഷേത്രത്തിൽ എന്നും രാവിലെ വളരെ ഭക്തിയോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് ശിലാസ് എന്നായിരുന്നു. അദ്ദേഹം എപ്പോഴും വെളുത്ത വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുകയും എല്ലാവരോടും വളരെ വിനയത്തോടെ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഗ്രാമവാസികൾ അദ്ദേഹത്തെ ഒരു വലിയ പുണ്യപുരുഷനായി കരുതി.
ഒരിക്കൽ ലിയോ ഒരു വിചിത്രമായ കാര്യം കണ്ടു. ശിലാസ് മറ്റുള്ളവർ കാണാത്ത സമയത്ത്, ഒരു വൃദ്ധയോട് വളരെ മോശമായ രീതിയിൽ പെരുമാറുകയായിരുന്നു. കൂടാതെ, ദരിദ്രർക്ക് പണം നൽകുന്നു എന്ന് നടിക്കുകയും എന്നാൽ തന്റെ പണം വളരെ രഹസ്യമായി ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇക്കാര്യം മുത്തശ്ശനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, 'ലിയോ, പുറമെ കാണുന്ന ഭക്തിയും ശുദ്ധിയും കണ്ട് നമ്മൾ ആരെയും വിശ്വസിക്കരുത്. ചിലർ പുറമെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം നല്ലവരായി അഭിനയിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവരുടെ മനസ്സ് അശുദ്ധമാണ്.'
യഥാർത്ഥ നന്മ എന്നത് മറ്റുള്ളവർ കാണുന്ന പ്രകടനത്തിലല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ സത്യസന്ധതയിലാണെന്ന് ലിയോ മനസ്സിലാക്കി.
