ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ കാർത്തിക്കും രവനും എന്ന രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കാർത്തിക് എപ്പോഴും ശാന്തനായിരുന്നു, എന്നാൽ രവൻ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യപ്പെടുന്ന സ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു ചെടി വളർത്തൽ മത്സരമുണ്ടായി. രണ്ടുപേരും തങ്ങളുടെ ചെടികളെ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ പരിപാലിച്ചു.
പെട്ടെന്ന്, രവൻ നടക്കുമ്പോൾ തപ്പിപ്പോയി കാർത്തിക് നട്ട ചെടിയുടെ മുകളിൽ വീണു. അത് തകരാൻ ഇടയായി. ഉടനെ രവൻ ദേഷ്യത്തോടെ നിലവിളിച്ചു, "നീ എന്തിനാണ് ഈ ചെടി ഇവിടെ നട്ടത്? എന്റെ കാലിന് പരിക്കേറ്റത് നിന്റെ ഭാഗത്താലാണ്!" എന്ന് കാർത്തിക്കിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. കാർത്തിക് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, പക്ഷേ രവന്റെ ദേഷ്യം അവനെ മാനസികമായി തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ദേഷ്യം കാരണം രവന് തന്റെ സുഹൃത്തിനെയും ആ മത്സരത്തെയും നഷ്ടമായി.
വൈകുന്നേരം കാർത്തിക് രവനോട് പറഞ്ഞു, "ദേഷ്യം ഒരു തീ പോലെയാണ്, അത് മറ്റുള്ളവരെ പൊള്ളിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നമ്മളെത്തന്നെ ചുട്ടെരിക്കുന്നു." തന്റെ ദേഷ്യം തന്നെ തളർത്തുന്നുണ്ടെന്ന് രവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ അവൻ ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിച്ചു, ജീവിതത്തിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തി.
