മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന് തന്റെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ എന്നാൽ ജീവനായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടായിരുന്നു; ഒരു കളിപ്പാട്ടം ഉടഞ്ഞാലോ പുതിയത് കിട്ടാതിരുന്നാലോ അർജുൻ ദിവസങ്ങളോളം കരച്ചിലിൽ മുഴുകും. അവന്റെ സന്തോഷം മുഴുവൻ ആ വസ്തുക്കളിലായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ ആ ഗ്രാമത്തിലൂടെ ഒരു ജ്ഞാനി കടന്നുപോയി. കളിപ്പാട്ടം നഷ്ടപ്പെട്ട വിഷമത്തിൽ കരയുന്ന അർജുനെ കണ്ട അദ്ദേഹം അവന് ഒരു ചെറിയ കല്ല് നൽകി. 'അർജുൻ, ഇത് ഒരു പ്രത്യേക കല്ലാണ്. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ സങ്കടം തോന്നിയാൽ ഈ കല്ല് കയ്യിലെടുക്കുക, എന്നിട്ട് ആ വസ്തുവിനോടുള്ള നിന്റെ ആഗ്രഹം ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിനോട് പറയുക,' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അർജുന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട മാർബിൾ ശേഖരം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൻ കരയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ആ കല്ല് കയ്യിലെടുത്തു. 'ഈ മാർബിളുകൾ ഇനി എന്റേതല്ല, അവയോടുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹം ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു,' എന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, അവന്റെ സങ്കടം പെട്ടെന്ന് മാറിപ്പോയി. ആ വസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത അവനെ വേദനിപ്പിച്ചില്ല. വസ്തുക്കളേക്കാൾ ഉപരിയായി മനസ്സിന്റെ സമാധാനമാണ് വലുതെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
