മലനിരകൾക്ക് താഴെയുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുൻ നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നുവെങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും സംശയങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. 'ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് ശരിയാണോ?', 'എല്ലാവരും എന്നെ കളിയാക്കുമോ?' എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ അവനെ എപ്പോഴും അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരുന്നു. ഒരുതരം മൂടൽമഞ്ഞിലൂടെ നടക്കുന്നത് പോലെ അവന് എപ്പോഴും തോന്നിയിരുന്നു.
ഒരു രാത്രിയിൽ, തന്റെ മുത്തച്ഛനായ മാധവനോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ അർജുൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു, 'മുത്തച്ഛാ, ആ നക്ഷത്രങ്ങൾ എത്ര അകലെയാണ്! അവയെ തൊടാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ലല്ലോ?'
മുത്തച്ഛൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, നക്ഷത്രങ്ങളല്ല അകലെയുള്ളത്, നിന്റെ മനസ്സിലെ സംശയങ്ങളാണ് നിന്നെ അവയിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നത്. നിന്റെ മനസ്സിലെ സംശയങ്ങളും ഭയവും നീ മാറ്റിനിർത്തി, തെളിഞ്ഞ മനസ്സോടെ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന നിമിഷം, ആ ആകാശം നിനക്ക് ഭൂമിയേക്കാൾ അടുത്ത് വരും.'
അന്നു മുതൽ അർജുൻ തന്റെ സംശയങ്ങൾ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന് പേടിക്കുന്നതിന് പകരം, ശരിയായത് ചെയ്യാൻ അവൻ പഠിച്ചു. മനസ്സ് ശാന്തമായപ്പോൾ, പ്രകൃതിയുടെ ഭംഗി അവന് പുതിയതായി തോന്നിയില്ല, മറിച്ച് അത് തന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഉണ്ടെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവന്റെ മനസ്സ് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ അവന് സ്നേഹവും സന്തോഷവും നൽകി.
