പണ്ട് പണ്ട്, മംഗലാപുരം എന്ന മനോഹരമായ രാജ്യത്ത് വിക്രം എന്നൊരു യുവരാജാവുണ്ടായിരുന്നു. വിക്രം നല്ലവനായ രാജാവായിരുന്നു, പക്ഷേ രാജ്യഭരണം വലിയൊരു ഉത്തരവാദിത്തമാണെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു. തന്റെ മന്ത്രിമാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട സമയം വന്നപ്പോൾ, അവന്റെ സുഹൃത്തായ രാഹുൽ പറഞ്ഞു, 'നമുക്ക് നമ്മുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളെ തന്നെ മന്ത്രിമാരാക്കിയാലോ? അവർ നമ്മളെ എപ്പോഴും സഹായിക്കും.'
വിക്രം ഇതിൽ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു. രാജാവിന്റെ മന്ത്രിമാർ രാജാവിന്റെ കണ്ണുകൾ പോലെയാണെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു. അതിനാൽ, രണ്ട് യുവാക്കളെ അവൻ നിരീക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു: രവി എന്നും സിദ്ധാർത്ഥ് എന്നും പേരുള്ള രണ്ടുപേർ.
രവി എപ്പോഴും രാജാവിനെ പ്രീണിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനും എല്ലാ കാര്യത്തിനും 'ശരി' എന്ന് പറയുന്നവനുമായിരുന്നു. എന്നാൽ സിദ്ധാർത്ഥ് ശാന്തനും എന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി വിശകലനം ചെയ്യുന്നവനുമായിരുന്നു. ഒരു പരീക്ഷണം നടത്താൻ വിക്രം തീരുമാനിച്ചു. അവൻ രവിയോട് പറഞ്ഞു, 'ഈ പദ്ധതിയനുസരിച്ച് നമുക്ക് കുറച്ച് നിയമങ്ങൾ ലംഘിച്ച് പെട്ടെന്ന് പണം സമ്പാദിക്കാം.' രവി അത് സമ്മതിച്ചു. എന്നാൽ സിദ്ധാർത്ഥിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, 'പ്രഭു, നിയമങ്ങൾ ലംഘിക്കുന്നത് രാജ്യത്തിന് ദോഷം ചെയ്യും, നമുക്ക് ശരിയായ വഴിയിലൂടെ പോകാം,' എന്ന് സിദ്ധാർത്ഥ് പറഞ്ഞു.
കുറച്ചു നാളുകൾക്ക് ശേഷം, രാജ്യത്ത് ഒരു വലിയ ഭക്ഷ്യക്ഷാമം നേരിടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, രവി ലാഭത്തിനുവേണ്ടി ധാന്യങ്ങൾ വിൽക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. എന്നാൽ സിദ്ധാർത്ഥ് ജനങ്ങൾക്കായി ധാന്യങ്ങൾ സംഭരിച്ചു വെക്കാൻ ഉപദേശിച്ചു. രവിയുടെ നിർദ്ദേശം സ്വീകരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ രാജ്യം വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലാകുമായിരുന്നു. അപ്പോൾ വിക്രം മനസ്സിലാക്കി, മന്ത്രിമാർ വെറും സുഹൃത്തുക്കളല്ല, അവർ രാജാവിന്റെ കണ്ണുകളായിരിക്കണം എന്ന്. ശരിയായ ഗുണമുള്ളവരെ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കണമെന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു.
