முன்னொரு காலத்தில், சோழபுரம pretend என்ற அழகான தேசத்தை இளவரசன் மதிவாணன் ஆண்டு வந்தான். அவன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் ஆட்சிப் பொறுப்பு அவனுக்குப் புதியது. ஒருமுறை, அவனது அமைச்சர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் நேரம் வந்தது. அவனது நண்பன் கதிர், 'மதி, நாம் நம்முடைய நெருங்கிய நண்பர்களையே அமைச்சர்களாக நியமிப்போம், அவர்கள் நம்மை எப்போதும் ஆதரிப்பார்கள்' என்று கூறினான்.
ஆனால், மதிவாணன் யோசித்தான். அவன் ஒருமுறை ஒரு பெரிய சோதனையைச் செய்ய முடிவு செய்தான். அவன் இரண்டு நபர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தான். ஒருவன் கதிரின் நண்பன் சோமன்; அவன் எப்போதும் இனிமையாகப் பேசுவான், ஆனால் வேலையில் கவனக்குறைவானவன். மற்றொருவன் ரவி; அவன் அமைதியானவன், ஆனால் மிகவும் புத்திசாலி மற்றும் நேர்மையானவன்.
மதிவாணன் ஒரு ரகசியத் திட்டத்தைத் தீட்டினான். அவன் சோமனிடம், 'இந்தத் தங்கக் காசுகளைக் கொண்டு ஒரு பெரிய வணிகம் செய், ஆனால் வழியில் யாருக்கும் தெரியாமல் கொஞ்சம் லாபத்தை மட்டும் எடுத்துக்கொள்' என்று கூறினான். சோமன் உடனே அதைச் செய்யத் துணிந்தான். ஆனால் ரவியிடம், 'இந்தத் திட்டத்தில் ஏதேனும் தவறு இருந்தால் உடனே என்னிடம் சொல்' என்று கூறினான். ரவி, அந்தத் திட்டத்தில் உள்ள ஆபத்துகளைப் பட்டியலிட்டு, நேர்மையாகச் செயல்பட அறிவுரை கூறினான்.
சில நாட்கள் கழித்து, சோமன் தனது சுயநலத்திற்காகத் தவறான முடிவுகளை எடுத்து தேசத்திற்குச் சிறு இழப்பை ஏற்படுத்தினான். ரவி, தனது கூர்மையான பார்வையால் ஒரு பெரிய விபத்தைத் தடுத்தான். அப்போது மதிவாணன் உணர்ந்தான்: அமைச்சர்கள் என்பவர்கள் வெறும் நண்பர்களாக இருக்கக் கூடாது; அவர்கள் ஒரு மன்னனின் கண்களாகச் செயல்பட வேண்டும். ஒரு மன்னன் தன் கண்களைப் போலவே தெளிவான மற்றும் நேர்மையானவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தால் மட்டுமே நாடு செழிக்க முடியும் என்று அவன் புரிந்துகொண்டான்.
