ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ആര്യനും ലിയോയും എന്ന രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആര്യൻ വളരെ നല്ല സ്വഭാവമുള്ളവനും ബുദ്ധിമാനും ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ലിയോയ്ക്ക് കൂട്ടായ ആളുകളുടെ ഇടയിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാൻ വലിയ താൽപ്പര്യമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ ചില കുസൃതിക്കൂട്ടം ലിയോയെ പരിഹസിക്കാൻ തുടങ്ങി. 'നീ എന്തിനാണ് എപ്പോഴും ആ ശാന്തനായ ആര്യനോടൊപ്പം നടക്കുന്നത്? അവനോടൊപ്പം ഇരുന്നാൽ നിനക്ക് ബോറടിക്കും. ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേരണമെങ്കിൽ അവനെ ഉപേക്ഷിക്കണം,' അവർ പറഞ്ഞു.
ലിയോ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു. എല്ലാവരും തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടണമെന്ന ആഗ്രഹം അവനെ വലയ്ക്കට പ്രേരിപ്പിച്ചു. ആ കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്നാൽ താൻ വലിയ ആളാകുമെന്ന് അവൻ കരുതി. പക്ഷേ, ആര്യന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ലിയോയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഭയം തോന്നി. ആര്യൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വിഷമം ലിയോ കണ്ടു. ലിയോ ആ കൂട്ടത്തിൽ ചേരുന്നതിന് പകരം ആര്യന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു. ആ കുട്ടിപ്പട്ടാളം അവനെ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. എന്നാൽ കുറച്ചു നാളുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ കൂട്ടത്തിലുള്ളവർ പല തെറ്റായ വഴികളിലും കുരുങ്ങിപ്പോയി. ആ സമയത്ത് ആര്യൻ മാത്രം അവർക്ക് ശരിയായ വഴി കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അപ്പോഴാണ് ലിയോ മനസ്സിലാക്കിയത്, ഒരുപാട് പേരുടെ ശകാരം കേൾക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ നഷ്ടം നല്ലൊരു സുഹൃത്തിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതാണെന്ന്.
