ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കാർത്തിക് എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ നല്ല സ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു, എന്നാൽ അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രോഹൻ മറ്റുള്ളവരെ കളിയാക്കുന്നതിനും കള്ളം പറയുന്നതിനും ശീലമുള്ളവനായിരുന്നു. നല്ല കൂട്ടുകാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കണമെന്ന് അവന്റെ അമ്മ എപ്പോഴും അവനോട് പറയുമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ സ്കൂളിലെ കായിക മത്സരത്തിനിടെ, രോഹൻ ജയിക്കാൻ വേണ്ടി തന്റെ കൂട്ടുകാരനായ അർജുനെ മനപ്പൂർവ്വം തട്ടി വീഴ്ത്തി. ഇത് കണ്ട കാർത്തിക് വിഷമിച്ചു. രോഹൻ കാർത്തിക്കിനോട് പറഞ്ഞു, "കാർത്തിക്, ഇതൊരു ചെറിയ തന്ത്രം മാത്രമാണ്! നമുക്ക് ഇരുവരും ചേർന്ന് ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ എപ്പോഴും ജയിക്കാം. നീയും കൂടെ വായോ!"
കാർത്തിക് ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. രോഹന്റെ കൂടെ നിന്നാൽ മത്സരങ്ങളിൽ വിജയിക്കാം, പക്ഷേ തന്റെ മനസ്സിനും പ്രവർത്തിക്കും കളങ്കം പറ്റാൻ പാടില്ലെന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൻ രോഹനോട് പറഞ്ഞു, "മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിച്ച് നേടുന്ന വിജയം ശരിയല്ല. എന്റെ മനസ്സിന്റെയും പ്രവർത്തിയുടെയും ശുദ്ധി എനിക്ക് പ്രധാനം."
കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ, രോഹന്റെ മോശം സ്വഭാവം കാരണം എല്ലാവരും അവനെ അകറ്റി നിർത്തി. എന്നാൽ കാർത്തിക് എപ്പോഴും സത്യസന്ധനായിരുന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും അവനെ സ്നേഹിച്ചു. നല്ലവരോടൊപ്പം ഇരുന്നാൽ മാത്രമേ നമ്മുടെ മനസ്സും പ്രവർത്തിയും ശുദ്ധമായിരിക്കൂ എന്ന് കാർത്തിക് മനസ്സിലാക്കി.
