ചോഴപുരത്തെ രാജാവായ വിക്രമൻ തന്റെ പുതിയ മന്ത്രിയെ തിരയുകയായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് രണ്ട് യുവാക്കൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു: കതിരും മാരാനും.
കതിർ വളരെ ബുദ്ധിമാനും വേഗത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ചെറിയ തെറ്റുകൾ വരുത്തിയാൽ അത് മറച്ചുവെക്കാനും മറ്റുള്ളവരെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടാനും കതിറിന് ശീലമുണ്ടായിരുന്നു.
മാറൻ ഒരു സാധാരണ കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ളവനാണ്. അവൻ ശാന്തനും എന്നാൽ അച്ചടക്കമുള്ളവനുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ കൊട്ടാരത്തിലെ തോട്ടത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ മാരാൻ അബദ്ധത്തിൽ ഒരു വിലപിടിപ്പുള്ള പാത്രം ഉടച്ചു കളഞ്ഞു. ആരും കാണുന്നില്ലായിരുന്നിട്ടും, തന്റെ തെറ്റ് ചെയ്തതിന്റെ വിഷമം മാരാനെ വേട്ടയാടി. അവൻ ഉടനെ അത് സമ്മതിക്കുകയും മാപ്പ് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. തെറ്റ് ചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യസഹജമാണെങ്കിലും അത് മറച്ചുവെക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു.
രാജാവ് അവരെ രണ്ടുപേരെയും വിളിപ്പിച്ചു. കതിർ തന്റെ നേട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് മാത്രം അഹങ്കാരത്തോടെ സംസാരിച്ചു. എന്നാൽ മാരാൻ തന്റെ കടമകളെക്കുറിച്ചും, തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ തന്റെ മനസ്സ് അനുവദിക്കാത്തതിനെക്കുറിച്ചും വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
രാജാവ് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മാരാനെ മന്ത്രിയായി seçിച്ചു. കതിറിന് കഴിവുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും മാരാന് നല്ല സ്വഭാവവും, തെറ്റുകളെ ഭയപ്പെടാനുള്ള മനസാക്ഷിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് രാജാവ് മാരാനെ വിശ്വസിച്ചു.
