മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാരനും അച്ഛൻ സോമുവും താമസിച്ചിരുന്നു. സോമു വളരെ മികച്ച ഒരു കുശവൻ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ മാരൻ എപ്പോഴും മടിയനായ ഒരു കുട്ടിയായിരുന്നു. 'നാളെ ചെയ്യാം' എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ പതിവ് വാക്ക്. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ കാരണവർ ഒരു മത്സരത്തെക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചു: 'ഏറ്റവും മികച്ച കലാസൃഷ്ടി നിർമ്മിക്കുന്നവർക്ക് ഗ്രാമത്തിന്റെ ബഹുമതിയും സ്വർണ്ണനാണയങ്ങളും ലഭിക്കും.'
മാരന് മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൻ മരച്ചുവട്ടിൽ കിടന്നുറങ്ങാനേ സമയം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. അവന്റെ അച്ഛൻ സോമു അവനെ ഉപദേശിച്ചു, 'മകനേ, നിന്റെ കഴിവ് നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെ പേര് ഉയർത്തും. എന്നാൽ മടി അത് തകർക്കും. ഇന്ന് നീ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്താൽ മാത്രമേ നാളെ നിനക്ക് മാന്യത ലഭിക്കൂ.' മാരൻ ആദ്യം അത് ഗൗനിച്ചില്ല. എന്നാൽ മത്സരത്തിന്റെ അവസാന ദിവസം മറ്റുള്ളവർ മനോഹരമായ സൃഷ്ടികൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവന് വിഷമം തോന്നി.
അവൻ ആ രാത്രി ഉറങ്ങാതെ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തു. പിറ്റേന്ന് വിധികർത്താക്കൾ മാരന്റെ സൃഷ്ടി കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മാരൻ വിജയിച്ചു! ആ വിജയം അവന്റെ കുടുംബത്തിന് വലിയ ബഹുമതി നൽകി. അന്നുമുതൽ മാരൻ മടി ഉപേക്ഷിച്ചു ഉന്മേഷവാനായി മാറി.
