ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് ചിത്രരചന വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അവന് ഒരു പഴയ മരപ്പെട്ടികൊടുത്തു. അതിനുള്ളിൽ വളരെ സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ചിത്രം വരയ്ക്കാനുള്ള പേപ്പർ ഉണ്ടായിരുന്നു. 'കവിൻ, നിനക്കിത് വരയ്ക്കാൻ കഴിയുമോ?' മുത്തച്ഛൻ ചോദിച്ചു.
ചിത്രം കണ്ട കവിൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. അതിൽ വലിയൊരു മലയും, കാടും, വെള്ളച്ചാട്ടവും ഒക്കെ വളരെ സൂക്ഷ്മമായി വരച്ചിരുന്നു. 'ഇത് വളരെ പ്രയാസമാണ് മുത്തച്ഛാ, എനിക്ക് കഴിയില്ല!' കവിൻ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
മുത്തച്ഛൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'ഇത് പ്രയാസമാണ് എന്ന് കരുതി നീ പിന്മാറരുത് കവിൻ. നീ പരിശ്രമിച്ചു തുടങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ ആവശ്യമായ കഴിവ് നിനക്ക് തനിയെ ലഭിക്കും.'
കവിൻ പതുക്കെ ബ്രഷ് എടുത്തു. ആദ്യം ഒരു ചെറിയ വര, പിന്നെ ഒരു ഇല, പിന്നെ ഒരു കല്ല് എന്നിങ്ങനെ ഓരോന്നായി അവൻ വരച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞു. കൈകൾ വേദനിച്ചു, കണ്ണുകൾ തളർന്നു, എങ്കിലും അവൻ നിർത്തിയില്ല. സാവധാനം ആ വലിയ മല അവന്റെ പേപ്പറിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
സന്ധ്യയായപ്പോഴേക്കും മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രം അവന്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. കവിൻ ഇപ്പോൾ ഒരു നല്ല ചിത്രകാരനായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 'ഇത് പ്രയാസമാണെന്ന് കരുതിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടത്, പക്ഷേ പരിശ്രമിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് മനസ്സിലായി' എന്ന് അവൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
