ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കാർത്തിക് എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ അച്ഛൻ ഒരു തടിപ്പണിക്കാരനായിരുന്നു. കാർത്തിക്കിന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രാഹുൽ എപ്പോഴും കഠിനമായ ജോലികൾ കണ്ടാൽ ഭയപ്പെടുന്നവനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഗ്രാമത്തിലെ വലിയ ഉത്സവത്തിനായി മനോഹരമായ ഒരു മരശില്പം നിർമ്മിക്കാൻ കാർത്തിക്കിന്റെ അച്ഛന് ചുമതല ലഭിച്ചു. ജോലി വളരെ കഠിനമായിരുന്നു. കാർത്തിക്കിന്റെ കൈകൾ വേദനിച്ചു, ശരീരം തളർന്നു. രാഹുൽ അവനോട് പറഞ്ഞു, "കാർത്തിക്, ഇത് നിർത്തൂ! നമുക്ക് കളിക്കാൻ പോകാം, ഈ വേദന എന്തിനാ സഹിക്കുന്നത്?" എന്നാൽ കാർത്തിക് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഈ വേദനയാണ് നമ്മളെ മികച്ചവരാക്കുന്നത്. ഇത് ഒരു കഠിനമായ ജോലിയല്ല, മറിച്ച് ഒരു സന്തോഷമാണ്."
ഓരോ വേദനയെയും ഒരു പാഠമായി കണ്ട് കാർത്തിക് ജോലി തുടർന്നു. ഒടുവിൽ ആ ശില്പം പൂർത്തിയായി. അത് കണ്ടുനിന്നവർ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. കാർത്തിക്കിനെ പരിഹസിച്ചിരുന്ന രാഹുൽ പോലും മുന്നോട്ട് വന്ന് പറഞ്ഞു, "കാർത്തിക്, നീ ശരിക്കും ഒരു മിടുക്കനാണ്!" കഷ്ടപ്പാടുകളെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചതുകൊണ്ട് കാർത്തിക് എല്ലാവരുടെയും ബഹുമാനം നേടി.
