கதிர் மற்றும் கனிவான சவால்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் தன் தந்தையின் சிறிய மரவேலைத் தொழிலில் உதவியாக இருப்பான். கதிரின் நண்பன் ரவி, எப்போதும் கஷ்டமான வேலைகளைப் பார்த்தால் பயந்துவிடுவான். ஒருமுறை, கிராமத்தின் பெரிய திருவிழாவிற்காக ஒரு பெரிய மரச் சிலையைச் செதுக்க வேண்டிய பொறுப்பு கதிரின் தந்தைக்கு வந்தது. வேலை மிகவும் கடினமானது; கதிரின் கைகள் வலிக்கத் தொடங்கின, கண்கள் சோர்வடைந்தன. ரவி சொன்னான், "கதிர், இது ரொம்ப கஷ்டம், விட்டுடு! நாம் விளையாடலாம்." ஆனால் கதிர் சிரித்துக்கொண்டே, "இந்த வலிதான் நாம் ஒரு சிறந்த கலைஞராக மாறுவதற்கான பரிசு," என்று கூறினான். ஒவ்வொரு முறை வலிக்கும் போதும், அவன் அதை ஒரு சவாலாக எடுத்துக்கொண்டு இன்னும் ஆர்வத்துடன் வேலை செய்தான். சில வாரங்கள் கழித்து, அந்தச் சிலை மிக அழகாகத் தயாரானது. அதைப்பார்த்து வியந்த ஊர் மக்கள் மட்டுமல்லாமல், கதிரின் வேலையை எப்போதும் கிண்டல் செய்த ரவியும், "கதிர் உண்மையிலேயே ஒரு சிறந்த வீரன்," என்று வியந்து பாராட்டினான். கதிர் கஷ்டத்தை இன்பமாக ஏற்றுக்கொண்டதால், அவனது திறமை எல்லோராலும் மதிக்கப்பட்டது.