മനോഹരമായ ഒരു മലയോര ഗ്രാമത്തിൽ അരുവി എന്ന പെൺകുട്ടിയും അവളുടെ പിതാവ് സോമുവും താമസിച്ചിരുന്നു. സോമു ആ ഗ്രാമത്തിലെ പ്രധാന ഉപദേഷ്ടാവായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, രണ്ട് കർഷകർ തമ്മിൽ ഭൂമി തർക്കമുണ്ടായി. ഗ്രാമത്തലവൻ സോമുവിനോട് ഇതിൽ ഇടപെടാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
സോമു ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അരുവി ഓടിവന്നു പറഞ്ഞു, 'അച്ഛാ, ആ കർഷകൻ മോശക്കാരനാണെന്ന് എല്ലാവരും പറയുന്നു!' ആ സമയത്തെ പരിഭ്രമത്തിൽ, സോമു സത്യം അന്വേഷിക്കാതെ, 'അദ്ദേഹം തെറ്റ് ചെയ്തതാകാം' എന്ന് പറഞ്ഞുപോയി. ഈ വാർത്ത ഗ്രാമത്തിലുടനീളം പടർന്നു.
പിറ്റേദിവസം, ആ കർഷകൻ നിരപരാധിയാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു. സോമുവിന്റെ വാക്കുകൾ കാരണം ആ കർഷകന്റെ അന്തസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്നും ഗ്രാമവാസികൾക്ക് സോമുവിനോടുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്നും മനസ്സിലായി. സോമു വിഷമത്തോടെ അരുവിനോട് പറഞ്ഞു, 'മോളേ, വാക്കുകൾക്ക് ഒരാളെ വളർത്താനും താഴ്ത്താനും കഴിയും. ഒരു ഉപദേഷ്ടാവ് എന്ന നിലയിൽ എന്റെ വാക്കുകൾ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ഉപയോഗിക്കണം.' അന്നുമുതൽ സോമു എന്തിനും മുൻപേ ചിന്തിച്ച് സംസാരിക്കാൻ ശീലിച്ചു.
