പഴയ കാലത്ത് കാഞ്ചീപുരം എന്ന രാജ്യത്ത് വിക്രം എന്ന രാജകുമാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വലിയൊരു വീരനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തിയിൽ യുദ്ധം ഉണ്ടായപ്പോൾ, വിക്രം ശത്രുക്കളുടെ നടുവിൽ പോയി ധീരമായി പോരാടി. യുദ്ധക്കളത്തിലെ അവന്റെ വീര്യം കണ്ട് എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അവൻ ഒരു യഥാർത്ഥ പോരാളിയാണെന്ന് രാജ്യം മുഴുവൻ വാഴ്ത്തി.
എന്നാൽ ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം, രാജ്യത്തെ പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യാൻ രാജസഭ കൂടി. അവിടെ വലിയ പണ്ഡിതന്മാരും മന്ത്രിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചർച്ചയ്ക്കിടയിൽ, ഒരു പുതിയ നിയമം നടപ്പിലാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു മന്ത്രി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ നിയമത്തിൽ ഒരു വലിയ പിശക് ഉണ്ടെന്ന് വിക്രമിന് മനസ്സിലായി.
യുദ്ധക്കളത്തിൽ ശത്രുക്കളെ കണ്ടപ്പോൾ വിക്രം ഭയപ്പെട്ടില്ല, എന്നാൽ ഈ പണ്ഡിതന്മാരുടെ സഭയിൽ സത്യം പറയുന്നതിന് അവൻ ഭയപ്പെട്ടു. 'ഞാൻ പറയുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് അവർ ചിരിക്കുമോ?' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ച ശേഷം, വിക്രം ധൈര്യം സംഭരിച്ച് തന്റെ സംശയങ്ങൾ സഭയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.
ആദ്യം സഭ നിശബ്ദമായി. എന്നാൽ വിക്രം പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ സമ്മതിച്ചു. അവർ അവനെ അഭിനന്ദിച്ചു. ശത്രുവിന്റെ വാളിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രയാസമാണ് പണ്ഡിതന്മാരുടെ സഭയിൽ സത്യം പറയാൻ ധൈര്യം കാണിക്കുന്നത് എന്ന് വിക്രം അന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
